“เขา… เขามาจริงๆ ด้วย! พี่มู่ ฉันว่าพี่ไม่ควรรับเขาเข้ากลุ่มนะ ฉันพนันได้เลยว่าปกติเขาต้องใช้ยาถึงจะดูปกติได้ แต่วันนี้เขาไม่ได้กินยาแน่ๆ!” อ้ายถู่ถู่ร้องอุทานจากบนดาดฟ้า จากจุดที่เธอยืนอยู่ เธอเห็นโม่ฟ่านได้อย่างชัดเจน และยังเห็นสัตว์เงาที่เขาพามาด้วย
มู่หนูเจียวไม่ได้คิดว่ามันง่ายขนาดนั้น อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าเธอจะคิดมากแค่ไหน เธอก็ยังไม่เข้าใจว่าโม่ฟ่านกำลังคิดอะไรอยู่
หอคอยสามก้าวเป็นสิ่งที่ทุกคนใฝ่ฝันที่จะได้เข้าไป แล้วอะไรคือเหตุผลที่ทำให้เขายอมสละโอกาสที่จะได้เข้าหอคอยสามก้าว?
นอกจากนี้ ปกติโม่ฟ่านจะดูเจ้าเล่ห์พอสมควร แต่มาวันนี้ เขากลับดูหม่นหมองมาก และยังรู้สึกเหมือนมีออร่ามืดบางอย่างล้อมรอบตัวเขาอยู่
ออร่ามืดแบบนี้เป็นสิ่งที่มู่หนูเจียวไม่เคยเห็นมาก่อน ตอนที่เธอใช้เวทมนตร์ป่าแห่งคุนคุก เธอก็เหมือนจะเคยเห็นออร่ามืดแบบนี้ปะทุออกมา
เขารู้จักเวทมนตร์ดำงั้นเหรอ?
หรือว่าจะมีอุปกรณ์ออร่ามืดอยู่บนตัวเขา?
มู่หนูเจียวเฝ้ามองอย่างระมัดระวัง แต่เธอกลับรู้สึกว่าโม่ฟ่านยิ่งยากที่จะเข้าใจมากขึ้นเรื่อยๆ
โม่ฟ่านเดินมาถึงกลางบ่อน้ำในลานกว้างแล้ว ผู้คนที่ล้อมรอบเขามีแต่จะเพิ่มขึ้น แต่ก็ยังไม่มีใครกล้าก้าวเท้าแรกออกมา
สัตว์เงาถูกหมาป่าวิญญาณลากมา หมาป่าวิญญาณและนายของมันเหมือนกัน คือไม่มีใครแสดงท่าทีอ่อนแอเลยแม้แต่น้อยเมื่อเผชิญหน้ากับผู้คนที่ล้อมรอบพวกเขาอยู่
สายตาของโม่ฟ่านกวาดมองผู้คนนับร้อ
