ี่จะหาสมาชิกของวาติกันทมิฬได้เพียงแค่ดู
สายตาของเขากวาดไปมา โม่ฟ่านก็เห็นใบหน้าที่คุ้นเคยทันที
“ไป๋จ้างเฟิง นายเอง! ฉันรู้สึกเสียใจกับนายมากเรื่องสายฟ้าที่ฉันปล่อยใส่นายตอนการแข่งขันน้องใหม่ ฉันจะให้สัตว์เงาตัวนี้กับนายเป็นการขอโทษอย่างจริงใจที่สุด!” โม่ฟ่านมองไปที่ไป๋จ้างเฟิง ซึ่งดูเหมือนจะยังคงมีความแค้นต่อเขา ใบหน้าของเขาแสดงรอยยิ้มที่ดูไร้เดียงสาในทันที
หลังจากพูดจบ โม่ฟ่านก็สั่งให้หมาป่าวิญญาณลากสัตว์เงาไปไว้ตรงหน้าไป๋จ้างเฟิง
ไป๋จ้างเฟิงยืนนิ่ง อึ้งไปเลย
บ้าเอ๊ย! ถ้าแกจริงใจจริงๆ แกควรจะให้ของสิ่งนี้กับฉันแบบส่วนตัวสิ แล้วฉันจะเรียกแกพี่ชาย! แต่ตอนนี้แกโยนของสิ่งนี้มาให้ฉัน นั่นมันเท่ากับทำให้ฉันเป็นเป้าให้คนอื่นเลยนะ!
หลังจากที่เขาบอกว่าจะทิ้งมันไว้ โม่ฟ่านก็ไม่ได้แม้แต่จะมองสัตว์เงา เขาสั่งให้หมาป่าวิญญาณโยนสัตว์เงาที่ถูกจำกัดการเคลื่อนไหวไปให้ไป๋จ้างเฟิงโดยตรง
“ฉันจะไปหอคอยสามก้าวแม้จะต้องตาย ใครกล้าขโมยของจากฉัน ฉันจะสู้กับมัน!”
นักเรียนคลั่งทันที พวกเขาดูเหมือนหมาป่าหิวโซที่พุ่งออกมาจากทะเลทราย ขณะที่พวกเขาพยายามแย่งชิงสัตว์เงาอย่างบ้าคลั่ง!
คนแรกที่ลงมือทำให้ทุกคนประหลาดใจ มันคือหวังลี่ถิง กับอสูรกายโครงกระดูกที่ทรงพลังของเขา!
หวังลี่ถิงให้อสูรกายโครงกระดูกของเขาลอยอยู่กลางอากาศเหนือสัตว์เงา มันโจมตีนักเรียนที่พยายามจะเอาของรางวัลโดยตรง!
เห็นได้ชัดว่าความแข็งแกร่งของอสู
