ครับ” โม่ฟ่านพูดอย่างเคร่งเครียด
ถังเยว่เงียบไปสวีจ้าวถิงก็เป็นลูกศิษย์ของถังเยว่เช่นกัน เธอจะไม่รู้เรื่องเขาได้อย่างไร?อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ถังเยว่ก็ทำอะไรไม่ได้ ศาลเวทมนตร์ยังไม่สามารถเคลื่อนไหวใหญ่ได้ทันที เมื่อพวกเขาเคลื่อนไหว กลุ่มนิกายปีศาจทมิฬนี้ก็จะหนีออกจากตาข่ายที่พวกเขาวางไว้ยิ่งไปกว่านั้น สวีจ้าวถิงก็ถูกจับไปแล้ว ความเป็นไปได้ที่เขาจะยังมีชีวิตอยู่นั้นน้อยมาก
“อาจารย์ถังเยว่ ผมต้องไปดูจางลู่ลู่ ถ้าสวีจ้าวถิงถูกเปลี่ยนเป็นอสูรทมิฬ นั่นก็หมายความว่าพวกเขารู้ที่อยู่ของจางลู่ลู่แล้ว…” โม่ฟ่านกล่าว
“จางลู่ลู่? ใครน่ะ?”
“แฟนของสวีจ้าวถิงครับ สวีจ้าวถิงเสียครอบครัวทั้งหมดไปในเหตุการณ์ภัยพิบัติที่เมืองป๋อ เหลือแค่เขาคนเดียว… แฟนของเขาอยู่เคียงข้างเขามาตลอด ผมเชื่อว่าจางลู่ลู่ต้องเป็นคนที่สำคัญที่สุดสำหรับสวีจ้าวถิง ผมปล่อยให้เธอเป็นอะไรไปไม่ได้” โม่ฟ่านพลันตระหนักได้บางอย่างขณะที่เขารีบวางสาย
หลังจากรีบลงบันได โม่ฟ่านก็ไม่สนใจกฎระเบียบที่ห้ามอัญเชิญสัตว์อสูรอีกต่อไป และเรียกหมาป่าวิญญาณของเขาออกมาทันที เขาให้หมาป่าวิญญาณพุ่งตรงไปยังที่อยู่ของจางลู่ลู่
ถนนในยามค่ำคืนกว้างขวางและโล่ง หมาป่าวิญญาณของเขาวิ่งตรงไปบนถนน กฎจราจรทุกประเภทไม่มีความหมายสำหรับสัตว์ป่าตัวนี้
——
แสงจันทร์เย็นเยียบ ลมหนาวเริ่มเย็นยะเยือกขึ้นเรื่อยๆ พัดปะทะใบหน้าเหมือนมีดคม
จางลู่ลู่มองใบหน้าที่เน่าเปื่อยตรงหน้
