่เห็นได้ชัดว่าเธอหมดสติไปตั้งแต่ตอนที่เขาใช้ธาตุไฟแล้วโชคดีที่โม่ฟ่านพกยาห้ามเลือดติดตัวเสมอแม้ยาห้ามเลือดพวกนี้จะรักษาเธอไม่ได้ แต่อย่างน้อยก็ช่วยให้เธอรอดชีวิตได้อย่างแรก เขาต้องหยุดเลือดให้ได้ก่อนโม่ฟ่านอุ้มจางลู่ลู่ขึ้นหลังหมาป่าวิญญาณที่เพิ่งกินอาหารว่างยามดึกเสร็จ“กลับกันได้แล้ว” โม่ฟ่านพูดกับหมาป่าวิญญาณหมาป่าวิญญาณคายกระดูกออกมาอย่างพึงพอใจ ก่อนจะแบกโม่ฟ่านและจางลู่ลู่กลับเข้าเมืองในเมืองมีกฎห้ามสัตว์อสูรอัญเชิญเมื่อโม่ฟ่านมาถึงบริเวณที่มีผู้คน เขาต้องเรียกรถแท็กซี่โชคดีที่ชีวิตของจางลู่ลู่ไม่ตกอยู่ในอันตรายแล้ว ไม่อย่างนั้นเธอคงเสียชีวิตจากการเสียเลือดแน่นอนของเหลวจากกรงเล็บของสัตว์อสูรความมืดทำให้เลือดไม่แข็งตัวหลังจากพาจางลู่ลู่ไปโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดและจ่ายค่ารักษาพยาบาลจำนวนไม่น้อย จอมเวทรักษาก็มาถึงและรักษาเธอในที่สุดจางลู่ลู่เสียเลือดมาก คงยังไม่ตื่นในเร็วๆ นี้โม่ฟ่านรู้ว่าโรงพยาบาลปลอดภัยพอๆ กับโรงเรียน เขาจึงทิ้งเบอร์ติดต่อไว้ก่อนจะกลับไปที่อพาร์ตเมนต์ของตัวเอง——“พี่มู่ พี่ว่าสัตว์อสูรเงาตัวนั้นซ่อนอยู่ที่ไหนคะ? เรายังไม่เจอเบาะแสอะไรเลย น่าปวดหัวจริงๆ!” เสียงของไอ้ทู่ทู่ดังมาจากนอกประตูโม่ฟ่านเปิดประตูและเดินเข้าไปเขาไม่ได้พูดคุยกับสาวๆ ทั้งสองคน เพราะเขามีเรื่องให้คิดมากเกินไปด้วยใจที่หนักอึ้ง เขาเดินขึ้นไปที่ห้องของตัวเองสาวๆ ทั้งสองหยุดคุยกันชั่วครู่หลังจากโม่
