เขาเป็นแค่ชาวป่าชาวเขากระจอกๆ คนหนึ่ง ขืนเอาเวลาไปมัวพิสูจน์เรื่องเล่าพวกนี้ก็คงบ้าเต็มที
สิ่งที่กู้หย่วนต้องการในตอนนี้ มีเพียงแค่หาเงินเท่านั้น!
มีเงินเมื่อไหร่ เขาถึงจะสามารถยกระดับคุณภาพชีวิตของตัวเองให้ดีขึ้นได้ทีละก้าว!
และจะได้จัดการกับปัญหาที่ค้างคาอยู่ให้สิ้นซาก!
กู้หย่วนยังไม่ลืมคำขู่ของจวนสกุลเฉียนในอำเภอ
ถึงแม้เขาจะเป็นฝ่ายถูกกระทำ แต่ก็เพราะแบบนี้แหละ อีกฝ่ายถึงได้ส่งไอ้ซุนเอ้อกับต่งกุ้ยมาคอยจับตาดูเขา เห็นชัดๆ ว่าเรื่องนี้ยังไม่จบง่ายๆ แน่!
หากอีกฝ่ายคิดร้ายขึ้นมาเมื่อไหร่ สำหรับครอบครัวสามคนพ่อแม่ลูกอย่างพวกเขาแล้ว มันก็คือหายนะระดับบ้านแตกสาแหรกขาด!
ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้อีกฝ่ายยอมเลิกรา กู้หย่วนก็ไม่ยอมหรอก!
ยิ่งเดินลึกเข้าไปในป่า ต้นไม้ใบหญ้าก็ยิ่งหนาทึบขึ้นเรื่อยๆ
แม้จะเป็นช่วงต้นฤดูหนาวที่อากาศหนาวเย็นยะเยือก แต่ป่าแห่งนี้กลับไม่ได้ดูแห้งแล้งร่วงโรยเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันกลับเต็มไปด้วยชีวิตชีวา มองไปทางไหนก็เห็นแต่สีเขียวขจี
เสียงนกร้องสลับกับเสียงสัตว์ป่าดังแว่วมาเป็นระยะ ฟังแล้วไม่น่ารำคาญเลยสักนิด กลับทำให้รู้สึกผ่อนคลายและสดชื่นอย่างบอกไม่ถูก!
