นหลบเลี่ยงอย่างรวดเร็ว หลบการโจมตีของมัน และขณะที่เขาเคลื่อนที่ สายฟ้าที่โกรธเกรี้ยวก็ก่อตัวขึ้นในมือขวาของเขา
“อัสนีบาต: พิฆาตคลั่ง!”
โดยไม่ลังเล มือขวาของโม่ฟ่านก็ฟาดลงบนร่างของปีศาจ งูสายฟ้านับไม่ถ้วนพันรอบตัวมัน
งูเหล่านั้นปกคลุมปีศาจด้วยสายฟ้าขณะที่พวกมันมุดเข้าไปในร่างของมันและทำให้กล้ามเนื้อของมันเป็นอัมพาต
“เพลิงกุหลาบ: จุดชนวน: ระเบิดเพลิง!!”
หลังจากที่ปีศาจล้มลงกับพื้น เพลิงสีดอกกุหลาบก็ปรากฏขึ้นบนมือซ้ายของโม่ฟ่าน!!
เพลิงกุหลาบแผดเผาระเบิดตรงหน้าปีศาจ ทำให้ใบหน้าของมันแหลกสลายและส่งมันกระเด็นออกไป
หวึ่ง…
เสียงระเบิดดังก้องไปทั่วบริเวณ
โม่ฟ่านก็ถูกแรงระเบิดผลักกระเด็น เสื้อผ้าของเขาสะบัดไปด้านหลัง
โม่ฟ่านเฝ้าดูปีศาจจากระยะไกลอย่างระมัดระวัง เขาตระหนักว่าเจ้าสิ่งนี้ไม่มีพลังงานเหลืออยู่แล้ว นับประสาอะไรกับพลังที่จะปีนขึ้นมา
“พลังของเพลิงกุหลาบนี่มันร้ายกาจจริงๆ ระเบิดเพลิงครั้งเดียวก็สามารถทำลายล้างสัตว์ประหลาดตนนี้ได้” โม่ฟ่านดับไฟบนฝ่ามือของเขาพร้อมเผยรอยยิ้มเล็กน้อย
พลังของปีศาจตนนี้ควรจะอยู่ในระดับเดียวกับอสูรทมิฬ ถ้าเขาต้องเจอกับอสูรทมิฬตอนนี้ เขาจะสามารถฆ่าพวกมันได้ทันทีด้วยอัสนีบาตและการระเบิดเพลิงของเพลิงกุหลาบ!
หลังจากที่โม่ฟ่านเดินไปที่ด้านข้างของปีศาจ เขาตระหนักว่าเกล็ดของมันแตกออกระหว่างการระเบิด
ไม่กี่วินาทีต่อมา เกล็ดก็ร่วงหล่น ผิวหนังสีเขียวอมเหลืองที่หยาบแล
