ะเหนียวเหนอะหนะก็ลอกออกไปด้วย
ของเหลวในร่างกายเริ่มไหลออกมาจากรอยแตก และแขนสีซีดที่ปกคลุมไปด้วยเมือกก็ค่อยๆ เลื่อนออกมา
การลอกคราบ!
สถานการณ์นี้เหมือนกับชายคนที่ฟื้นตัว หลิงหลิงพูดถูก คนที่ลอกคราบกลายเป็นปีศาจจะลอกคราบอีกครั้งเพื่อกลับคืนสู่สภาพเดิม
“ฉัน…น้ำ…น้ำ…” เด็กสาวที่มีร่างกายปกคลุมไปด้วยเมือกออกมาจากซากปีศาจที่เน่าเปื่อย
ใบหน้าของเด็กสาวซีดเผือด ริมฝีปากของเธอดูเหมือนกำลังจะแตก เธอเบิกตากว้างด้วยความสิ้นหวังและตื่นตระหนกขณะมองไปที่โม่ฟ่าน หวังว่าเขาจะดึงเธอออกจากความเจ็บปวดที่กัดกิน
การเฝ้าดูเด็กสาวที่สวยอย่างไม่น่าเชื่อคนนี้พึ่งพาสัญชาตญาณตามธรรมชาติของเธอเพื่อขอความช่วยเหลือทำให้โม่ฟ่านค่อนข้างสะเทือนอารมณ์
โม่ฟ่านถอดเสื้อยืดขนาดใหญ่ของเขาออกและห่อหุ้มเด็กสาวไว้ก่อนจะพาเธอไปยังพื้นที่พักผ่อนใกล้เคียง
หลังจากซื้อน้ำดื่มจากตู้หยอดเหรียญ เขาก็ส่งมันให้กับเด็กสาวที่ปกคลุมไปด้วยเมือกสีเขียว เด็กสาวคว้าขวดและดื่มมันอย่างบ้าคลั่ง
โม่ฟ่านซื้อมาอีกสองสามขวด หลังจากเห็นว่าเธอกำลังฟื้นคืนกำลังเล็กน้อย เขาก็เอ่ยปากพูดว่า “รออยู่ที่นี่นะ เดี๋ยวฉันจะโทรเรียกคนมารับเธอไปโรงพยาบาล”
“อย่า…อย่าไปนะ…” เด็กสาวมองไปที่โม่ฟ่านด้วยดวงตาที่แดงก่ำ ร่างกายของเธอยังสั่นไม่หยุด เธอยังคงหวาดกลัวอย่างมาก
เธอไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เธอรู้สึกเจ็บปวด เธอรู้สึกว่าเธอได้ทำสิ่งที่น่ากลัวอย่างไม่น่าเชื่อ ชา
