เช้าตรู่ ผู้อำนวยการเซียวก็มาแจ้งข่าวดีกับโม่ฟ่านแล้ว และขอให้โม่ฟ่านตามเขาไปรับรางวัล
เมื่อมาถึงห้องสมุดที่มีลักษณะเหมือนหนังสือเล่มยักษ์ โม่ฟ่านก็ถูกพาขึ้นไปชั้นบนสุด ซึ่งเป็นพื้นที่ที่นักเรียนคนอื่นของสถาบันไม่ได้รับอนุญาตให้เข้า
เมื่อมาถึงชั้นบนสุด ผู้อำนวยการเซียวก็ยืนกอดอกมองทิวทัศน์รอบๆ สถาบันไข่มุกผ่านหน้าต่าง
เมื่อโม่ฟ่านเดินเข้าไปในห้องประชุม เขาก็เห็นผู้อำนวยการเซียวเพียงลำพัง จากบรรยากาศที่เงียบเหงาแต่ก็ดูหนักอึ้งเล็กน้อยในห้องประชุม โม่ฟ่านก็พอจะเดาได้ว่าผู้อำนวยการเซียวกำลังกังวลเรื่องอื่นอยู่
ผู้อำนวยการเซียวหันกลับมา พร้อมรอยยิ้มอ่อนโยนบนใบหน้า
“ฉันรู้ว่าตอนสอบนายยังซ่อนไพ่ตายอื่นไว้อีก ถึงแม้ฉันจะไม่รู้ว่านายหลบหลีกทักษะของมู่ หนู่เจียวได้ยังไง แต่ฉันสัมผัสได้ถึงพลังเวทมนตร์บางอย่าง…” ผู้อำนวยการเซียวกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
“นั่นไม่ใช่ความลับอะไรหรอกครับ ถ้าผู้อำนวยการเซียวสืบประวัติผมที่เมืองป๋อ คุณก็จะรู้คำตอบทั้งหมดเอง” โม่ฟ่านตอบอย่างสบายๆ
ย้อนกลับไปตอนนั้น เป็นความคิดของอาจารย์ใหญ่จูที่จะประกาศว่าโม่ฟ่านมีธาตุคู่แต่กำเนิดในการสอบเข้ามัธยมปลาย
อย่างไรก็ตาม เมื่อภัยพิบัติโจมตีเมืองป๋อ ไม่มีใครมีเวลามาสนใจเรื่องนี้อีกต่อไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่ออาจารย์ใหญ่จูเสียชีวิต…
แต่ถ้าผู้อำนวยการเซียวอยากจะเจาะลึกเรื่องนี้จริงๆ สิ่งที่เขาต้องทำก็แค่ส่งคนไปถามคนที่เคยอาศัยอยู่ในเม
