ามว่าเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของโม่ฟ่าน…”“โอ้ ให้ตายสิ! ดูเหมือนว่าเรากำลังจะได้ทรัพยากรของทุกสำนักมาเป็นของเราเองแล้ว!!” ไห่ ต้าฟู่ตะโกนอย่างมีความสุขเมื่อเขานึกขึ้นได้ถึงจุดนั้น“พี่ชาย เราคงจะได้แค่ส่วนที่เป็นของเรา ทรัพยากรเหล่านั้นจะเป็นของโม่ฟ่านคนเดียว”เจียง หยุนหมิงพยักหน้าเล็กน้อยขณะที่เขายอมรับว่าโม่ฟ่านไม่มีเหตุผลที่จะแบ่งปันทรัพยากรที่ได้มากับพวกเขา——“199!” ผู้อำนวยการเซียวประกาศเสียงดังแก่นักเรียนใหม่ บอกพวกเขาว่าเหลือโอกาสสุดท้ายเพียงครั้งเดียว“ขอชี้แจงให้ชัดเจน ถ้าคุณยังไม่เข้าสู่ระดับกลาง หรือถ้าเข้าแล้ว แต่ไม่สามารถร่ายเวทมนตร์ระดับกลางได้ ผมขอแนะนำให้คุณถอยและหลีกไป เป็นเรื่องดีที่คุณมีความกล้าหาญที่จะต่อสู้ แต่คุณจะทำให้ตัวเองดูโง่ถ้าคุณเอาไข่ไปชนหิน!” โจว เจิ้งหัวที่ทนดูต่อไปไม่ไหวกล่าวและทันทีที่เขาพูดเช่นนี้ สนามกีฬาโดยรวมก็เงียบลง—หลัว ซงกำหมัดแน่น เขารู้สึกเสียใจที่เข้าสู่สนามประลองเร็วเกินไป ไม่อย่างนั้นเขาอาจจะสามารถล้มโม่ฟ่านลงไปพร้อมกับเขาได้หลังจากทุ่มสุดตัว ตอนนี้ทรัพยากรสำหรับนักเรียนใหม่ทั้งหมดจะตกเป็นของโม่ฟ่าน นี่คือการดูแลที่แม้แต่ลูกหลานของตระกูลร่ำรวยก็ยังไม่ได้รับ!และถ้าโม่ฟ่านได้รับทรัพยากรมากมายขนาดนี้จริงๆ แล้วเขา หลัว ซง ก็จะถูกโม่ฟ่านทิ้งห่างไปไกลมาก!ให้ตายสิ ไม่มีจอมเวทระดับกลางอีกแล้วเหรอ??เป็นไปไม่ได้ ต้องมีมากกว่าแค่พวกเรา พวกเขาแค่ไม่อยากเข้
