ารย์เทวะมนุษย์ ข้ามขอบเขตใหญ่ต่อสู้กับอสูรสามอมตะ บุรุษแห่งตระกูลเซียวก็ไม่ใช่ว่าไม่มีใครทำได้ อย่างเช่นเก้าบุตรชายสายตรงของตระกูลเซียว ส่วนใหญ่ก็เคยมีผลงานการรบเช่นนี้ แต่ที่เผชิญหน้าก็เป็นเพียงแค่ช่วงต้นของขอบเขตอมตะ หากเจอกับช่วงกลาง ก็ต้องอาศัยศัสตราวุธเทวะในมือ ถึงจะสามารถปะทะกับมันได้
และเซียวเหยียนกลับหนึ่งต่อสอง มือเปล่าก็ตีพวกมันจนล้ม!
เมื่อเห็นจ้าวอสูรพยัคฆ์ชือที่กำลังหนีไป ในแววตาของเซียวเหยียนก็มีประกายแสงเย็นเยียบส่องประกาย เขี้ยวหมูป่าในมือก็ถูกขว้างออกไปอย่างแรง พลังควบคุมสิ่งของปกคลุม ใช้ออกซึ่งคุณลักษณะของคัมภีร์หมาก ‘ก้าวเหิน’
เคล็ดวิชาที่บันทึกและฝังเข้าไปในร่างกายเนื้อพร้อมกับคัมภีร์หมากสรรพสิ่งนี้ เซียวเหยียนมีโอกาสใช้น้อยมาก
ก้าวเหินสามารถทำให้ระยะการโจมตีเพิ่มขึ้นหนึ่งเท่า มีความสามารถในการโจมตีระยะไกลอย่างยิ่ง และยังจะได้รับการเสริมพลังโจมตี!
ณ เวลานี้ เขาใช้ก้าวเหินซ้อนทับกับคันศรซ่อนเร้น คุณลักษณะสองอย่างบวกกับปราณกระบี่ที่ปกคลุมอยู่บนเขี้ยวหมูป่าเอง ก็ทะลุทะลวงหลายสิบลี้ในทันที
จ้าวอสูรพยัคฆ์ชือที่กำลังหนีอย่างหัวซุกหัวซุน วิชาตัวเบาก็เร็วพอแล้ว สั่นสะเทือนพื้นดินจนดังตึงๆ แต่เสียงแหวกอากาศที่มาถึงอย่างกะทันหันกลับรวดเร็วอย่างยิ่ง มันเบิกตาก
