ว้างอย่างตกตะลึง คำรามพลางกวัดแกว่งโซ่พันธนาการ อยากจะชะลอการบุกของเขี้ยว แต่เขี้ยวสัมผัสทีเดียวก็แตกสลาย ถูกโซ่ของมันฟาดจนกระเด็น เพียงแต่ กระบวนท่าสังหารที่แท้จริง คือปราณกระบี่ที่ซ่อนอยู่เบื้องหลัง
เสียงดังปัง! พาดผ่านร่างของจ้าวอสูรพยัคฆ์ชือในทันที ร่างเสือมหึมาของมันสั่นสะท้าน โครมครามร่วงหล่นลงไป ร่างกายแยกออกจากกัน
นอกจากที่โซ่เหล็กเทวะพันธนาการอยู่ ยังมีเลือดเนื้อเชื่อมต่อกันอยู่ ต้านทานปราณกระบี่นั้นไว้ ส่วนอื่นๆ ล้วนแต่ถูกตัดขาดโดยตรง!
เซียวเหยียนเหลือบมองแวบหนึ่ง ควบคุมเขี้ยวหมูป่าจากระยะไกล พุ่งทะลวงไปยังศีรษะของจ้าวอสูรพยัคฆ์ชือ
จิตวิญญาณสายหนึ่งคลานออกมาจากศีรษะของมันอย่างตื่นตระหนก เพิ่งจะหนี ก็ถูกเขี้ยวหมูป่าที่ทุบลงมาโดยตรงบดขยี้ จิตวิญญาณก็ดับสูญ!
มหาอสูรเช่นนี้หากจิตวิญญาณยังคงอยู่ สามารถสิงสู่สิ่งอื่นได้ ถึงกับยึดร่างมนุษย์เพื่อมีชีวิตอยู่
จัดการจ้าวอสูรพยัคฆ์ชือตัวนั้นแล้ว เซียวเหยียนก็หันสายตาไปยังอสูรหมูป่าหกเขี้ยวที่นอนดิ้นรนอยู่บนพื้น ไม่เกรงใจ เรียกเขี้ยวของมันกลับมา ในไม่ช้าก็ทำเช่นเดียวกัน ทะลวงศีรษะของอสูรหมูตัวนี้ ตรึงมันไว้กับพื้น
ลมยามค่ำคืนหนาวเหน็บอย่างยิ่ง หนาวเย็นอย่างยิ่ง
กลิ่นคาวคลุ้ง
เซียวเหยียนเหยียบอยู่บนอสูรหมูป่าสามอมตะตัวนี้ ถอนเขี้ยวหมูป่าอีกข้างหนึ่งของ
