ุศักดิ์สิทธิ์ใต้ดินอยู่ที่ไหน
โม่ฟ่านมองไป๋หยางอย่างตั้งใจและพูดว่า “มันก็ปลอดภัยมากกับผมครับ จะดีกว่าถ้าผมนำไปมอบให้หัวหน้าจ้านคงด้วยตัวเอง ได้โปรดรีบนำทางพวกเราไปเถอะครับ อาจารย์ไป๋หยาง”
ไป๋หยางดูเหมือนจะตกตะลึงอย่างเห็นได้ชัด ตามมาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม “นั่นก็สมเหตุสมผล…”
เห็นได้ชัดว่าไป๋หยางยังพูดไม่จบ เขาก็หยุดเล็กน้อย รอยยิ้มอบอุ่นบนใบหน้าของเขาแข็งค้างทันที สายตาของเขาฉายแววร้ายกาจอย่างกะทันหัน ใบหน้าของเขาดูบิดเบี้ยวเล็กน้อย
“งั้น นายก็ไปตายซะ!” ไป๋หยางพูดอย่างเย็นชา
เมื่อเสียงของเขาจางหายไป หมาป่าวิญญาณที่ดูเชื่องอย่างไม่น่าเชื่อก็ก้าวเท้าใหญ่ๆ เข้าหาโม่ฟ่าน กรงเล็บอันแหลมคมของมันยกขึ้น มันกำลังจะพุ่งเข้าใส่โม่ฟ่าน
เมื่อสิ่งที่ไม่คาดคิดนี้เกิดขึ้น ทุกคนก็ตกตะลึงไปหมด
“โม่ฟ่าน!” โจวมิ่นร้องออกมาด้วยความตกใจ แต่เธอก็ทำได้เพียงมองดูอย่างหมดหนทางขณะที่กรงเล็บหนักของหมาป่าวิญญาณกำลังจะปลิดชีวิตโม่ฟ่าน
“อาจารย์ไป๋ ท่านกำลังทำอะไร!?” เซวียหมู่เซิงตะโกนเสียงดัง
ไป๋หยางไม่สนใจเขาเลย หมาป่าวิญญาณของเขาไม่มีความตั้งใจที่จะผ่อนปรนแม้แต่น้อย
ไม่มีนักเรียนคนไหนจะรอดจากการโจมตีในระยะนี้ได้
เมื่อกรงเล็บฟาดลงมา ดูเหมือนจะแฝงไปด้วยความโกรธของไป๋หยาง ท้ายที่สุด หมาป่าวิญญาณตัวก่อนของเขาถูกโม่ฟ่านฆ่าตาย และตอนนี้เขาก็มีโอกาสที่จะแก้แค้นแล้ว
แน่นอนว่าการแก้แค้นเป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั