งสมบูรณ์…
ไม่ดีแล้ว ฉันต้องวิ่งเหมือนกัน
โม่ฟานสามารถเชื่อมต่อดวงดาวดวงที่หกได้สำเร็จแต่เมื่อเขากำลังจะเชื่อมต่อดวงที่เจ็ด สมาธิของเขาก็แตกซ่านด้วยเสียงคำรามของสัตว์อสูรเขาจะใช้เวทมนตร์ในสถานการณ์เช่นนี้ได้อย่างไร?
เมื่อไม่มีทางเลือกอื่น เขาก็จับโจวมินที่ยืนอยู่ข้างๆ
“ปล่อยฉันนะ ให้ฉันถ่วงเวลาหมาป่าเวทมนตร์ตาเดียวตัวนี้เอง!พวกนายคนอื่นๆ ต้องรีบสงบสติอารมณ์”โจวมินเป็นเด็กสาวที่แข็งแกร่งจริงๆ ที่ไม่ห่วงชีวิตตัวเอง
“หัวนายมีปัญหาอะไรรึเปล่า?”โม่ฟานจับโจวมินและอุ้มเธอหนีไปทันที
แม้ว่าโจวมินจะดูแข็งกร้าว แต่จริงๆ แล้วเธอก็เป็นแค่เด็กสาวตัวเล็กๆ ที่บอบบางหลังจากที่โม่ฟานฝึกฝนธาตุสายฟ้า พละกำลังทางกายภาพของเขาก็ดีขึ้นเล็กน้อยดังนั้น การอุ้มโจวมินขณะวิ่งจึงไม่ใช่เรื่องยากเกินไป
ไม่ใช่ว่าโม่ฟานไม่ให้โอกาสโจวมินใช้เวทมนตร์แต่เป็นเพราะภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ แม้แต่เขาก็ยังเชื่อมต่อได้เพียงหกดวงด้วยระดับการบ่มเพาะของโจวมินที่ต่ำกว่าเขามากกว่าหนึ่งระดับเธอจะสามารถเชื่อมต่อเส้นทางดวงดาวให้สำเร็จได้อย่างไร?
ในเวลาแบบนี้ ไม่ควรมีจิตวิญญาณของหัวหน้าห้องถ้าวิ่งได้ก็วิ่งไปเถอะ
โม่ฟานอุ้มโจวมินขณะที่เขารีบวิ่งออกไปอย่างบ้าคลั่งเสียงร้องไห้และเสียงกรีดร้องด้วยความตื่นตระหนกดังเข้าหูเขา
แย่แล้ว ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมพวกทหารผ่านศึกที่สถานีถึงเยาะเย้ยพวกเราปฏิกิริยาแรกของพวกเขาคือการหลบหนี…อย่างไรก็ตาม ถ้า
