เวทมนตร์เทียนหลานมีฝีมืออยู่บ้างใครจะรู้ว่าไม่มีแม้แต่คนเดียวที่สามารถใช้เวทมนตร์ได้
เขาเคยบอกแล้วว่านักเรียนเหล่านี้เป็นกลุ่มนักเวทที่ไร้ประโยชน์และดูเหมือนว่านั่นจะเป็นความจริงโรงเรียนใช้ทรัพยากรมากมายในการบ่มเพาะพวกเขาแต่เมื่อพวกเขาเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรจริงๆพวกเขากลับกลายเป็นแบบนี้
อาจารย์ทั้งสามคน จางเจี้ยนกั๋ว เซวียมู่เซิง และเฉินเหว่ยเหลียงต่างก็ดูอึดอัดอย่างมากในตอนนี้
พวกเขาเข้าใจศักยภาพของนักเรียนเป็นอย่างดีโรงเรียนมักจะเน้นแค่คะแนนการบ่มเพาะของนักเรียนด้วยวิธีนั้น อย่างน้อยรายงานของพวกเขาก็จะดูดีอย่างไรก็ตาม การปฏิบัติจริงก็แค่ผ่านๆ ไป
การต่อสู้ภาคปฏิบัติเป็นสิ่งที่พวกเขาต้องเรียนรู้ด้วยตัวเองผ่านประสบการณ์จริงโรงเรียนจะสอนสิ่งนั้นได้อย่างไร?
“เอ๊ะ? มีคนใช้เวทมนตร์”หลัวหยุนป๋อสายตาดีเขาพบว่ามีแสงสีขาวกะพริบอยู่ใกล้ช่องเขา
“ธาตุน้ำแข็ง…นั่นดูเหมือนจะเป็นมู่ไป๋!”เซวียมู่เซิงยิ้มทันที
เฉินเหว่ยเหลียงและจางเจี้ยนกั๋วก็รีบมองตามไปดูเหมือนว่าคนแรกที่ใช้เวทมนตร์จะเป็นมู่ไป๋จริงๆ
พลังน้ำแข็งสีขาวเริ่มหมุนวนรอบตัวมู่ไป๋วิญญาณน้ำแข็งเหล่านั้นพุ่งไปข้างหน้าเหมือนทหารปกคลุมแขนขาของหมาป่าวิญญาณที่ออกมาจากถ้ำแล้วอย่างรวดเร็ว!
“อืม จดไว้”หัวหน้าผู้ฝึกสอนจ้านคงกล่าว
“นี่คือศิษย์ของตระกูลโบราณมู่เขาได้รับการฝึกฝนจากตระกูลและมีอุปนิสัยของศิษย์ตระกูลโบราณอยู่บ้างแก่นแท้ทางจิตใจและความสามารถ
