สายตาอันเฉียบคมของคุณครูถังเยว่จับจ้องมาที่โม่ฟานขณะที่เธอกำลังสัมผัสออร่าของเขา ริมฝีปากของเธอก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยขึ้น
“โม่ฟาน แกนี่กล้าลุกขึ้นยืนจริงๆ นะเนี่ย เทอมนึงผ่านไปแล้ว แกยังควบคุมดาวธาตุไฟได้ไม่ถึงดวงเลย ดาวของแกยังมืดมิดจนมองไม่เห็นด้วยซ้ำ อย่าพยายามทำตัวเป็นคนสำคัญหน่อยเลย!” จ้าว คุนซานพูดขึ้นทันที
มีการสอบเมื่อปลายเทอมที่แล้ว การสอบนี้เพื่อตรวจสอบความก้าวหน้าในการฝึกฝนของนักเรียนแน่นอนว่าไม่มีอะไรผิดปกติเกิดขึ้น ดาวฝุ่นของโม่ฟานยังคงเหมือนเดิมไม่ต่างจากตอนที่เขาปลุกพลังครั้งแรกทั้งชั้นเรียนรู้เรื่องนี้ดี และนั่นทำให้จ้าว คุนซานกับมู่ไป๋หัวเราะเยาะอย่างสนุกสนาน!
ถ้าแกมันโง่ ก็คือโง่แล้วไงถ้าเขาปลุกพลังธาตุไฟได้? เขาก็ไม่มีวันเป็นจอมเวทได้ตลอดชีวิตอยู่ดี
“พรสวรรค์ด้านธาตุไฟของเธอดีมาก แล้วทำไมการฝึกฝนถึงได้ต่ำขนาดนี้ล่ะ โม่ฟาน มีคนมากมายที่อยากเป็นจอมเวทไฟ และเธอมีข้อได้เปรียบที่หลายคนไม่มี เธอต้องพยายามให้มากกว่านี้” คุณครูถังเยว่มองโม่ฟานแล้วพูดด้วยความเสียดาย
“ผมเข้าใจครับ คุณครูถังเยว่” โม่ฟานพยักหน้า
หลังจากผ่านการทำสมาธิ พลังจิตของจอมเวทจะแข็งแกร่งขึ้นพลังจะถึงจุดที่พวกเขาสามารถรับรู้รายละเอียดที่คนปกติมองไม่เห็นพวกเขายังสามารถรับรู้ออร่าของจอมเวทคนอื่นได้ด้วย
จากความเข้มข้นของออร่า เราสามารถประเมินระดับการฝึกฝนของจอมเวทได้คร่าวๆ
โม่ฟานรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่ามันเป็นไป
