ยได้เสมอไป คือหลบหลีกอุปสรรคแล้วทำสิ่งที่กำลังทำอยู่ต่อไปวิชาปฏิบัติเวทมนตร์ดำเนินไปตลอดทั้งเช้า หลังจากเรียนทฤษฎีเสร็จ ถังเยว่ก็พาทุกคนไปที่สนาม แสดงให้ทุกคนเห็นกุญแจสำคัญในการใช้งานเวทมนตร์ด้วยตัวเองโม่ฟานก็ตั้งใจฟังการสอนนี้เช่นกัน ตัวอย่างเช่น สิ่งที่อาจารย์ถังเยว่พูดเกี่ยวกับการเชื่อมโยงการใช้งานเวทมนตร์ โม่ฟานเคยสัมผัสมาแล้ว เพียงแต่เขาไม่เข้าใจว่ากระดุมบนหน้าอกของอาจารย์ถังเยว่ทนทานได้อย่างไร ผ่านไปนานขนาดนี้แล้วยังไม่ระเบิดอีก?แน่นอนว่าสนามโรงเรียนไม่ได้มีไว้สำหรับกายบริหารหน้าเสาธงจริงๆ แล้วสนามเป็นแค่ลานฝึกซ้อม ซึ่งถูกแบ่งออกเป็นพื้นที่อิสระหลายส่วนโดยใช้บาเรียเวทมนตร์ที่โม่ฟานไม่เข้าใจ พลังที่ล้นออกมาทั้งหมดจะถูกดูดซับโดยบาเรียโปร่งใสนี้ เพื่อป้องกันไม่ให้เป็นอันตรายต่อนักเรียนที่ยังไม่มีความสามารถใดๆ“ดูให้ดีนะคะ ฉันจะสาธิตทักษะหลักของธาตุไฟ เพลิงระเบิด!” ถังเยว่ยืนอยู่ท่ามกลางนักเรียนนักเรียนรวมตัวกันเป็นครึ่งวงกลม กระจายอยู่ด้านหลังอาจารย์ถังเยว่ ส่วนทุกคนกำลังดูการร่ายเวทมนตร์ของอาจารย์ถังเยว่จริงๆ หรือไม่นั้น ไม่มีใครแน่ใจ“เพลิงระเบิด เป็นทักษะของธาตุไฟ พี่โม่ฟาน…เช็ดน้ำลายหน่อย นั่นมันทักษะธาตุของพี่นะ ไม่เคยคิดเลยว่าอาจารย์ถังเยว่ที่ดูอ่อนโยนและมีคุณธรรม จะเป็นนักเวทไฟจริงๆ!” จางเสี่ยวโหวสะกิดโม่ฟานที่อยู่ข้างๆ“โอ้ โอ้ ฉันอยากเรียนอันนี้!” โม่ฟานถึงได้กลับมามีสติ
