่ยคิดไม่ออกจริงๆ ว่าจะมีวิธีอื่นใดที่ทำให้ใครบางคนสามารถสำเร็จเวทมนตร์ระดับต้นได้ในเวลาเพียงห้าเดือนสั้นๆ แม้ว่าเย่ซินเซี่ยจะรู้ว่าพี่โม่ฟานของเธอฉลาดกว่าคนอื่นก็ตาม…
“โบสถ์ดำเหรอ? เป็นไปได้ยังไง… เป็น…เป็นอย่างนั้นเหรอ? อ้อ ใช่แล้ว จริงๆ แล้วฉันไม่ได้ปลุกพลังในวันพิธีเปิดนะ ฉันได้รู้จักกับชายชราคนหนึ่งก่อนหน้านั้นนานแล้ว เขาบอกฉันว่า ‘หนุ่มน้อย ฉันเห็นว่ากระดูกของเจ้าดีผิดปกติ พรสวรรค์ของเจ้าเหนือกว่าคนอื่น ทำไมไม่ให้ฉันสอนเวทมนตร์ให้เจ้าล่ะ?’ และตอนนั้นฉันก็ถามว่าเขาเป็นใคร เขาบอกว่าเขาเป็นสมาชิกของสมาคมเวทมนตร์แห่งเมืองเวทมนตร์ เขาสามารถช่วยฉันปลุกพลังล่วงหน้าได้… สรุปคือ จริงๆ แล้วฉันไม่ได้เรียนเวทมนตร์ในเวลาห้าเดือน” โม่ฟานตอบสนองด้วยการรีบอธิบายเรื่องนี้
เมื่อเย่ซินเซี่ยฟังคำอธิบายของเขา เธอก็สับสน
อย่างไรก็ตาม เธอก็ยังตอบด้วยรอยยิ้มกว้าง “อ้อ งั้นพี่ก็ปลุกพลังล่วงหน้า การปลุกพลังเร็วเกินไปอาจทำให้เกิดผลข้างเคียงต่อการฝึกฝนได้ แต่ถ้าเป็นคนจากสมาคมเวทมนตร์ ก็ไม่น่าจะมีปัญหาใหญ่”
เมื่อโม่ฟานเห็นว่าเย่ซินเซี่ยไม่ถามคำถามอีกต่อไป เขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกในที่สุด
ให้ตายสิ ฉันเป็นสัตว์ประหลาดจริงๆ ดูเหมือนว่าฉันไม่ควรเปิดเผยอะไรมากเกินไปก่อนที่จะเข้าใจโลกนี้อย่างสมบูรณ์
“จริงเหรอ ที่มีแต่คนจากโบสถ์ดำเท่านั้นที่สามารถฝึกฝนเสร็จในห้าเดือนได้?” โม่ฟานถามเบาๆ
“ใช่” เย่ซินเซี่ยพยักหน
