มีห้องเรียนยี่สิบห้องที่จะทำการปลุกพลัง
โม่ฟานเป็นคนที่ 48 เขาจะเป็นคนสุดท้ายที่ได้รับการปลุกพลัง
คุณครูประจำชั้นซึ่งเป็นที่ปรึกษาเวทมนตร์ของพวกเขา เซวียะ มู่เซิง ยืนอยู่ด้านหน้าสุดแล้ว การปลุกพลังจะถูกดำเนินการต่อหน้าผู้คนมากมาย ชื่อของนักเรียนจะถูกเรียก จากนั้นพวกเขาก็จะเดินขึ้นไปด้านหน้าเพื่อวางมือบนหินปลุกพลังที่อยู่ตรงหน้าที่ปรึกษาเวทมนตร์
“เฮ้ ไอ้พวกที่เข้ามาทางประตูหลัง แกไม่คิดจะปลุกพลังไม่สำเร็จใช่ไหม? ฉันได้ยินมาว่ามีพวกไร้ความสามารถบางคนปลุกพลังไม่สำเร็จ กากเดนอย่างแกควรจะหยุดเปลืองพลังงานของหินปลุกพลังราคาแพงได้แล้ว” ในแถวอื่น เพื่อนร่วมชั้นเก่าของโม่ฟาน จ้าว คุนซาน พูดขึ้น
จ้าว คุนซาน เป็นลูกน้องของมู่ไป๋ มู่ไป๋เองไม่ได้รังแกโม่ฟานโดยตรงเพราะภูมิหลังของเขา แต่เขาใช้จ้าว คุนซาน เป็นหลักในการทำเรื่องนี้แทน
จริงๆ แล้วการปลุกพลังสามารถล้มเหลวได้ ดังนั้นโม่ฟานจึงกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้จริงๆ พูดอย่างเคร่งครัดแล้วเขาคือ… ใช่ คนที่ข้ามมาจากมิติอื่น ถ้าหากร่างกายของเขาแตกต่างจากผู้คนในที่นี้ นั่นคงเป็นเรื่องตลกที่แย่มาก
“พี่โม่ฟาน อย่าไปสนใจไอ้บ้านี่เลย รอจนกว่าพี่จะปลุกพลังธาตุไฟได้แล้วค่อยไปแสดงให้มันเห็น แล้วมันจะได้รู้ความหมายของคำว่า ‘มองคนด้วยหางตา’” จาง โหว ซึ่งอยู่ในชั้นเรียนเดียวกับโม่ฟาน กล่าว
โม่ฟานไม่ได้พูดอะไร ถ้าเป็นวันอื่น เขาคงจะสาดคำด่าทุกรูปแบบใส่ลูกน้องจ้าว ค
