ป็นคนเฝ้าประตูใจกว้าง ท่านไม่ยึดติดกับเรื่องความเป็นความตาย โม่ฟานขอให้ท่านไปสู่สุขคติ ความตายไม่ใช่จุดจบของทุกสิ่ง บางทีท่านอาจจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่อื่นก็ได้?“แกจะเชื่อไหมถ้าฉันบอกว่าในโลกที่ให้ความสำคัญกับวิทยาศาสตร์นี้ มีโลกคู่ขนานอีกแห่งที่ฝึกฝนเวทมนตร์? ในโลกนั้น แกไม่ได้เรียนวิทยาศาสตร์ แต่เรียนเวทมนตร์…”นี่คือคำพูดบ้าๆ ที่คุณปู่หยิงมักจะเล่าให้โม่ฟานฟังเสมอ นั่นเป็นเหตุผลที่โม่ฟานเชื่อมั่นว่าเมื่อท่านเสียชีวิต คุณปู่หยิงได้ไปโลกอื่นเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่—และใช้ชีวิตที่หรูหรากว่าเดิมด้วยแหวนถูกพบได้ง่ายๆ ในกล่องไม้ใต้เตียงไม้ไผ่ของท่านขณะที่โม่ฟานเปิดมันออก เขารู้สึกถึงกลิ่นอายลึกลับจางๆ ที่แผ่ออกมาจากกล่อง—มันให้ความรู้สึกลึกลับจริงๆ อย่างไรก็ตาม โม่ฟานอายุสิบห้าสิบหกปีแล้ว เขาไม่เชื่อว่าจะมีสิ่งอย่างเคล็ดวิชาฝึกฝนอยู่ในโลกนี้ เขาไม่เชื่อผู้สันโดษที่บอกว่าถ้าโม่ฟานสวมแหวนวงนี้และฝึกฝนเคล็ดวิชานี้ เขาจะสามารถกอบกู้จักรวาลได้เลยแหวนสีดำสนิทเป็นแหวนที่ดูธรรมดา ถ้าอยากรู้ว่าสิ่งประหลาดที่สุดเกี่ยวกับแหวนคืออะไร ก็คือด้านในมีรูเล็กๆ แปดรู—ซึ่งช่างฝีมือคนไหนก็ทำได้ทันทีที่โม่ฟานสวมมัน เขาก็รู้สึกถึงความเย็นยะเยือกถึงขั้วหัวใจ สิ่งที่ทำให้เขาสั่นสะท้านในความร้อนของฤดูร้อนนี้ค่อนข้างแปลก“แปลกบ้าบออะไร” ขณะที่โม่ฟานคิดทบทวนเรื่องนี้ เขาก็ปฏิเสธความคิดในหัวโม่ฟานรู้สึกง่วงนอนกะทันหัน
