“ฉันแพ้แล้ว!”
“กายเนื้อของแกแข็งแกร่งมาก ฉันเทียบแกไม่ได้เลย!”
อัจฉริยะขวานยักษ์พยายามใช้อณูแห่งชีวิตกับพลังศักดิ์สิทธิ์ของตัวเองขับไล่เจตจำนงกระบี่ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้มากนัก เมื่อเวลาผ่านไป ร่างกายจึงถูกกัดกร่อนช้า ๆ
ด้วยบาดแผลสาหัสเช่นนี้ เขาไม่เหลือพลังที่จะต่อสู้อีกต่อไป
จึงทำได้เพียงยอมรับความพ่ายแพ้อย่างช่วยไม่ได้
“สมบัติชิ้นนี้ฉันยกให้แก!”
เขาคำนับแก่ฉู่โม่ว จากนั้นหันหลังบินจากไปเพื่อมองหาสถานที่ปลอดภัยสำหรับรักษาอาการบาดเจ็บ
เพราะเจตจำนงกระบี่นั้นบริสุทธิ์มาก จนทำให้บาดแผลขยายตัวและย่ำแย่กว่าเดิม เขาจึงต้องรีบฟื้นฟูทันที มิฉะนั้นหากล่าช้าเป็นเวลานานก็มีโอกาสที่จะส่งผลให้รากฐานพลังเสียหาย
หลังอัจฉริยะขวานยักษ์ยอมรับความพ่ายแพ้และจากไป อัจฉริยะกระบี่ยาวก็ฟื้นฟูร่างกายของตัวเองได้สำเร็จ
แต่อาการบาดเจ็บยังคงหนักหนาอยู่ สีหน้าของเขาซีดเซียวและกลิ่นอายอ่อนแอถึงขีดสุด เห็นได้ชัดว่าเขาได้รับบาดเจ็บภายในอย่างรุนแรง จึงไม่อาจรักษาให้หายขาดได้ในเวลาอันสั้น
ดังนั้น…
อัจฉริยะกระบี่ยาวจึงครุ่นคิดเป็นเวลานาน ก่อนจะมองไปที่หน้าตำราสีทองซึ่งลอยอยู่กลางอากาศด้วยความไม่เต็มใจ
แต่สุดท้าย เขาก็ถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ ก่อนจะทำความเคารพแก่ฉู่โม่ว แล้วหันหลังจากไป
เฮือก!
แม้แต่อัจฉริยะสองคนที่ทรงพลังที่สุดยังยอมรามือ สถานการณ์นี้ทำให้อัจฉริยะที่เหลืออยู่ตกใจ
พวกเขาไม่คิดว่าความแข็งแกร่งของฉู่โม่วจะ