ันที
ความลึกลับมากมายหลั่งไหลเข้ามาในหัวใจทันที
ในไม่ช้า… ชายหนุ่มก็ได้เรียนรู้การทำงานของเส้นเหล่านี้แล้ว
“กำหนดขอบเขต!”
“ไม่…ไม่ใช่แค่กำหนดขอบเขต!”
“แต่เหมือนกับผนึกมากกว่า!”
“ใต้แท่นนี้เหมือนจะมีตัวตนบางอย่างที่ถูกผนึกเอาไว้ด้วยจารึกขนาดใหญ่ แต่จารึกนั้นก็ต้องดูดซับพลังงานภายนอกเข้าไปด้วย เพื่อป้องกันไม่ให้ตัวตนที่ถูกผนึกอยู่ข้างในอดตาย”
“และเหตุผลที่สัตว์อสูรอมตะพวกนี้โยนผลึกแก้วนิรันดร์ลงมาก็เพื่อให้ตัวตนในจารึกขนาดใหญ่ดูดซับเข้าไป!”
ฉู่โม่วพึมพำกับตัวเอง แล้วแสงจ้าพลันส่องสว่างวาบขึ้นในหัว
เขาจำได้แล้ว ตอนที่เจ้าตำหนักไหมหยกอธิบายการทำงานของผลึกแก้วนิรันดร์ให้ฟังตอนแรก เขาบอกว่าสิ่งนี้มีพลังงานพิเศษที่ทำให้ผู้ปลุกพลังหลับใหลและชะลอการลดลงของอายุขัยได้
“งั้น…”
“ แปลว่าคนที่ถูกผนึกไว้ด้วยจารึกขนาดใหญ่นี้ จะต้องเป็นตัวตนระดับเทพเจ้าหรือสุดยอดตัวตนที่ทรงพลังงั้นเหรอ?”
ความคิดบ้าบอปรากฏขึ้นในหัวของฉู่โม่ว นี่เป็นเพียงการคาดเดาเท่านั้น
แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง เขารู้สึกว่ามันแทบจะตรงกันเป๊ะ ๆ และหลังจากที่คิดดังนั้น ก็นึกถึงอีกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้
‘ถ้าข้างในแท่นนี้มีตัวตนที่ทรงพลังถูกผนึกเอาไว้’
‘แล้วสัตว์อสูรอมตะพวกนี้ก็มาฆ่าตัวตายกันที่นี่ หรือว่าจะมีเผ่าพันธุ์ขนาดใหญ่เก็บพวกมันไว้ที่นี่เพื่อเป็นพลังงานในการผนึกของจารึกนี่!’
‘สัตว์อสูรอมตะจะอาศัยอยู่ในที่เฉพาะ ถ้าอย่างนั้น หรือว่าทะ
