ิตใจป้องกันเอาไว้
“นี่มัน…”
“จิตเทวะ!”
ฉู่โม่วเบิกตากว้าง
ตัวตนนี้ถูกบันทึกเอาไว้ในรายละเอียดข้อมูลที่ตำหนักไหมหยกให้มา
ว่ากันว่า ตัวตนแปลกประหลาดนี้เกิดขึ้นจากจิตมุ่งร้ายที่หลงเหลืออยู่ตอนที่ผู้ปลุกพลังสิ้นใจ สิ่งนี้ไม่มีสติปัญญา เป็นแค่ความชั่วร้ายที่กัดกร่อนทุกสิ่งมีชีวิตที่สัมผัสได้ราวกับหนอนชอนไช ไม่ว่าจะหลบซ่อนเท่าไร ก็กำจัดมันออกไปไม่ได้
และวิธีการเดียวที่จะรอดพ้นไปได้คือสังหารมัน
‘ฉันคิดว่าตัวเองโชคดีแล้วนะ ไม่คิดว่าจะเจอกับสิ่งนี้เลย!’
ฉู่โม่วลุกวาว
เมื่อได้เห็นการปรากฏตัวของจิตเทวะ เขาก็ค่อนข้างสงสัยทีเดียว
แค่ใช้ความคิดชั่วร้ายของผู้แข็งแกร่งที่กำลังจะสิ้นใจ ตัวตนแปลกประหลาดเช่นนี้ก็เกิดขึ้นมาได้ กระทั่งทุกสิ่งมีชีวิตก็ถูกโจมตีได้ แม้ว่าจะเป็นจักรพรรดิเทวะยุทธ์ที่มาเผชิญหน้าก็ยังต้องรับมือกับมันอย่างระมัดระวัง
สิ่งเช่นนี้อยู่เหนือจินตนาการของเขามาก
ระหว่างที่ฉู่โม่วกำลังคิดเช่นนั้น จิตเทวะตัวนั้นก็พุ่งเข้ามาตรงหน้าของชายหนุ่มในทันใด
เมื่อเห็นสีหน้าดุร้ายของเขา รัศมีแปลกประหลาดข้างในร่างกายของฉู่โม่วก็แทบจะแช่แข็งปฐมวิญญาณของเขาและระเบิดมันในทันที
ในตอนนั้นเอง…
ฉู่โม่วพลันสูดหายใจลึก แล้วแผดเสียงดังลั่นราวกับสายฟ้าฟาด “หยุด!”
คำพูดนั้นดังออกมาในทันใด ราวกับว่าคำบัญชาแห่งสวรรค์เปล่งออกมาจากปาก
หลังจากนั้น…
ชิ้นส่วนของห้วงอากาศนั้นก็เหมือนจะถูกจองจำเอาไว้ และแรงกดดันล่องหนก
