ที่นี่เป็นสถานที่ที่แปลกประหลาด
ดินแดนตรงหน้าเขามีแต่ส่วนที่เป็นผืนแผ่นดิน แต่ไม่มีท้องฟ้าเหมือนกับดาวเคราะห์ทั่วไป ทว่าเมื่อเงยหน้าขึ้นไปก็จะเห็นแค่จักรวาลมืดมิดไร้ที่สิ้นสุดเท่านั้น
“ไม่ใช่ดาวเคราะห์ แต่เป็นแค่แผ่นดินเปล่า!”
ฉู่โม่วปลดปล่อยสัมผัสจิตวิญญาณออกไปจนทั่วและรู้ได้อย่างรวดเร็วว่าตัวเองอยู่ที่ใด
แผ่นดินนี้ถูกห้อมล้อมด้วยค่ายกล
มีตึกรามบ้านช่องมากมายอยู่ที่นี่ และผู้ปลุกพลังมากมายก็เดินทางเข้าออก หรือไม่ก็ขายของอยู่ตามถนนหนทาง ซื้อเสบียง หรือกำลังฝึกฝนอยู่คนเดียว เหมือนกับตลาดทั่วไป
ส่วนข้างนอกค่ายกลขนาดใหญ่ก็เป็นทะเลดวงดาวอันไร้ขอบเขต
เมื่อมองดี ๆ ก็จะเห็นว่ามีหมอกทมิฬอยู่ทั่วทุกหนแห่ง และกระแสแปรปรวนผิดปกติเกิดขึ้นราวกับน้ำทะเล ข้างในนั้นมีดวงดาวนับไม่ถ้วนลอยอยู่ แต่พวกมันแตกต่างจากดวงดาวทั่วไป
ดวงดาวเหล่านั้นส่วนมากได้มาถึงบั้นปลายชีวิตแล้ว พวกมันปลดปล่อยรัศมีแห่งความตายออกมาและไร้ซึ่งอณูแห่งชีวิต
เป็นเหมือนกับแผ่นดินแห่งหนึ่ง
เมื่อยืนอยู่ตรงนี้ก็จะมองเห็นผู้ปลุกพลังพุ่งออกมาจากทะเลหมอกเป็นครั้งคราว ทุกคนต่างได้รับบาดเจ็บและพ่ายแพ้หมดท่า บางคนกระทั่งดูเหมือนเผชิญหน้ากับหายนะมา และร่างกายก็ไม่สมประกอบอีกต่อไป
เมื่อกลับมาที่นี่ พวกเขาต่างก็ดีใจที่ได้มีชีวิตรอดจากหายนะ
“นี่น่ะเหรอทะเลไร้หวนคืน?”
ฉู่โม่วจ้องเขม็งไปยังพื้นที่ข้างนอกจารึกขนาดใหญ่
แม้จะยังไม่ได้เข้าไปจริง ๆ แ
