ตกระบี่ที่เขาสร้างขึ้นก็ได้พัฒนาไปมากแล้ว
เพียงก้าวเล็ก ๆ เท่านั้น เขาก็จะได้แตะที่ใหม่
แต่น่าเสียดายที่ก้าวเล็ก ๆ นั้นช่างยากเสียเหลือเกิน ฉู่โม่วพยายามเรียนรู้อย่างจริงจัง แต่ก็ยังไม่สามารถเข้าใจมันได้อย่างถูกต้อง
ดังนั้นชายหนุ่มจึงไม่บังคับตัวเองทำสิ่งนี้
การใช้กำลังบังคับเพื่อให้ได้โอกาสมาจะไร้ประโยชน์สำหรับเขา
ถ้าสิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นด้วยตนเองและไหลลื่นจะดีกว่า
บางทีเมื่อโชคชะตาของเขามาถึง ทุกสิ่งก็คงจะเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ
การฝึกฝนอื่น ๆ อย่างคัมภีร์มังกรคชสารอมตะ ฉู่โม่วก็ฝึกฝนจนไปถึงขั้นสูงสุดแล้วเช่นกัน
และก็ทำให้ความแข็งแกร่งของฉู่โม่วก้าวหน้ามาก
การร่ายครั้งหนึ่ง จะทำให้คัมภีร์มังกรคชสารอมตะปรากฏขึ้น พลังกายของเขาจะเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก ฉู่โม่วประเมินไว้ว่า ด้วยพลังกายของเขา ราชันย์เทวะยุทธ์ทั่วไปคงจะทำร้ายเขาไม่ได้อีกแล้ว
และต่อให้เขาต่อสู้ด้วยพลังกายเพียงอย่างเดียว หรือผู้ปลุกพลังจุดสูงสุดของขั้นราชันย์เทวะยุทธ์ก็คงไม่อาจเป็นภัยอันตรายต่อเขาได้เหมือนกัน
หรือต่อให้เป็นจักรพรรดิเทวะยุทธ์
ฉู่โม่วก็มีพลังมากพอที่จะสู้ด้วยได้
อย่างไรก็ตาม เขาน่าจะกำจัดจักรพรรดิเทวะยุทธ์ได้แล้ว แต่เพราะเขายังไม่ได้สู้กับอีกฝ่ายอย่างจริง ๆ จัง ๆ เลยทำให้ฉู่โม่วไม่รู้ว่าพลังที่แท้จริงของจักรพรรดิเทวะยุทธ์เป็นอย่างไร จึงไม่อยากจะฟันธงนัก
แต่…
ถ้าเป็นไปตามการคาดการณ์ของเขา แม้แต่จักรพรรดิเทวะยุท
