“ครั้งนี้คงต้องยกความดีความชอบให้การปลอมตัวจริง ๆ”
“ไม่เพียงเอาชีวิตรอดมาได้ แต่เพราะเหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้ฉันได้รู้จักแผนที่ดวงดาวแห่งจักรวาล แค่ประทับตราตัวเองลงไป ฉันก็ได้การควบคุมแผนที่ดวงดาวแห่งจักรวาลส่วนหนึ่งมาด้วย”
ฉู่โม่วถอนหายใจยาวอย่างมีความสุข
ในตอนแรก เขามีอำนาจในการครอบครองแผนที่ดวงดาวส่วนหนึ่งอยู่แล้ว จึงอัญเชิญมันได้เหมือนกัน แต่เพราะเผ่าพันธุ์เมดูซ่าฝึกฝนมานานหลายปี ถึงแม้พวกเขาจะควบคุมสิ่งนี้ไม่ได้ แต่ก็ยังได้รับพลังส่วนหนึ่ง
ด้วยเหตุนี้ ชายหนุ่มจึงยังอัญเชิญผู้ใช้มาไม่ได้
“แต่… ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง!”
‘ตอนที่ต้องคอยระวังจักรพรรดิเทวะยุทธ์…ไม่สิ ขนาดต่อให้ฉันเป็นราชันย์เทวะยุทธ์ เมื่อมีพลังที่มากพอจะเผชิญหน้ากับจักรพรรดิเทวะยุทธ์ได้ ฉันจะสามารถเข้าใกล้เผ่าพันธุ์เมดูซ่าและสละสมบัติชิ้นนี้ได้!’
‘เมื่อเวลานั้นมาถึง หากควบคุมแผนที่ดวงดาวแห่งจักรวาลได้ แค่เผ่าพันธุ์เมดูซ่า ดีดนิ้วก็ทำลายได้แล้ว!’
ฉู่โม่วคิดกับตัวเอง
แต่อาหารควรกินทีละคำ ถนนควรเดินไปทีละก้าว
ก้าวต่อไปของเขาคือการฝึกฝนให้ดีเสียก่อน
เขาในตอนนี้ยังเป็นราชันย์เทวะยุทธ์ระดับต้น สิ่งที่สำคัญที่สุดอย่างต่อไปคือพัฒนาขั้น และเข้าไปยังเขตแดนลับตำหนักหยกแล้วค่อยไปยังเผ่าพันธุ์เมดูซ่า
‘หนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล!’
‘ต้องเริ่มฝึกฝนก่อน!’
เมื่อคิดได้เช่นนั้น
ฉู่โม่วก็เริ่มนั่งขัดสมาธิ และหยิบเลือดสัตว์อสูรออกมาจากมิติพ