กการกลืนกินเลือดของมังกรฟ้า ชายหนุ่มไม่ได้หลอมรวมมันจนหมดก็พัฒนาขั้นพลังขึ้นมากแล้ว
และเหตุผลที่การฝึกฝนเดินหน้าได้ไวเช่นนี้ก็เพราะการสกัดเลือดมังกรฟ้าอย่างต่อเนื่อง
พลังของอสูรในตำนานเหล่านี้วิเศษอย่างถึงที่สุด
แม้แต่ในความคิดของฉู่โม่ว จักรพรรดิเทวะยุทธ์ก็ไร้ที่เปรียบ และบางทีพวกมันอาจไปถึงระดับเดียวกับผู้ปลุกพลังขั้นจักรพรรดิเทวะยุทธ์ระดับสูงสุดหรือระดับสูงกว่านั้นแล้วก็ได้ ทำให้พลังงานที่อยู่ข้างในทรงพลังแบบนี้
แต่…
ไม่ว่าจะน่าสะพรึงกลัวเพียงใด มันก็ยังเป็นแค่เลือดหยดเดียวเท่านั้น
ประกอบกับการที่ถูกฉู่โม่วสกัดมาเป็นเวลานาน มันจึงหมดพลังงานในที่สุด
“หลังจากที่สกัดมันจนหมด ก็เอาเลือดของหงส์เพลิงออกมาใช้ต่อ!”
“ด้วยการพึ่งพาสี่หยดเลือดของอสูรโบราณ ฉันอาจจะไปถึงขั้นราชันย์เทวะยุทธ์ระดับสูงสุดเลยก็ได้!”
ฉู่โม่วคิดได้แบบนั้น เขาก็นั่งขัดสมาธิและเริ่มฝึกฝนโดยไม่ลังเล
แต่ในตอนนั้นเอง ชายหนุ่มก็รู้สึกได้ว่าหัวใจเต้นเร็วขึ้นและปวดร้าวกว่าเก่า ราวกับกำลังถูกตัวตนน่าสะพรึงกลัวจ้องมอง ความเย็นยะเยือกแทรกเข้ามาในจิตใจพร้อมกลิ่นอายความตาย ทำให้ทั่วทั้งร่างกายสั่นสะท้านจนศีรษะชา
ทั่วทั้งร่างนิ่งงัน มือและเท้าเย็นเฉียบ ราวกับว่าเขาได้สูญเสียความสามารถในการเคลื่อนไหวไปแล้ว
ไม่เพียงเท่านั้น หม้อทองคำโชคชะตาก่อตัวขึ้นเหนือศีรษะของฉู่โม่วและควบแน่นกันเป็นหม้อ พร้อมเกิดเสียง ‘กร๊อบ’ และ ‘แกร๊บ’ ราวกั
