บว่ามันกำลังจะแตกสลาย
มังกรทองว่ายวนอยู่ในหม้อศักดิ์สิทธิ์ มันสูญเสียพลังศักดิ์สิทธิ์ไปและส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด
และภาพที่เกิดขึ้นด้วยโชคชะตากำลังสลายตัว
และห่างไกลออกไป…
เมฆสีดำอันน่าสะพรึงกลัวขยายตัวออกมา แสงศักดิ์สิทธิ์สว่างไสวพุ่งออกมาจากมันและพุ่งตรงไปยังหม้อทองคำโชคชะตาของฉู่โม่ว
แม้จะยังมาไม่ถึงตัว พลังอำนาจของลำแสงก็ทำให้หม้อทองคำแห่งโชคชะตาของเขาแตกร้าว
“นี่มัน…”
“ยังไงเนี่ย?!”
“เกิดบ้าอะไรขึ้น ทำไมถึงเป็นแบบนี้!”
สีหน้าของฉู่โม่วเปลี่ยนไปในทันใด
ชายหนุ่มอยากจะดิ้นรน แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะห้วงอากาศรอบกายถูกแช่แข็ง หรือเพราะมือเท้าของเขาเย็นยะเยือกจนเคลื่อนไหวไม่ได้
ในตอนนั้นเอง…
ครืน!
ในห้วงอากาศไร้ที่สิ้นสุดซึ่งห่างไกลออกไป รัศมีอันน่าสะพรึงกลัวพลันมุ่งไปยังด้านข้าง
รัศมีสว่างไสวทำลายห้วงมิติ ผ่ากาลเวลา และมุ่งหน้ามาด้วยพลังไร้เทียมทาน มันรวดเร็วเสียจนก้าวข้ามห้วงเวลาได้
มันยังเข้ามาถึงไม่ตัว แต่ฉู่โม่วก็รู้สึกได้ว่าร่างกายกำลังจะระเบิดภายใต้แรงกดดัน จิตวิญญาณแทบระเบิด และจิตใจก็มืดมนลง
แม้กระทั่ง…
โลกในฝ่ามือที่เขาสร้างขึ้นมาก็ค่อย ๆ ล่มสลาย
ธาตุดิน น้ำ ลม และไฟที่สร้างโลกขึ้นมาปรากฏให้เห็นได้ด้วยตาเปล่า พลังแห่งกฎเกณฑ์ถูกกำจัด และโลกทั้งใบดูจะกำลังตายลงไป
ไม่รู้ว่าผ่านไปแค่ชั่วครู่ หรือนานนับพันปี ในที่สุดสายตาของฉู่โม่วก็มองเห็นลำแสงหนึ่ง
มันคือลำแสงที่ดูห่างออกไป
