็นไม่ได้แสดงท่าทีหวั่นเกรงแต่อย่างใด ราวกับว่าเขาไม่ใช่ผู้ที่เสนอราคาไปเมื่อครู่นี้
ราชันย์เทวะยุทธ์ผู้นี้ก็คือ ฉู่โม่ว
ถึงแม้ว่าตูเจ๋อหลินจะกำลังโกรธเคืองมาก ๆ แต่เขาก็ไม่มีทางทำอะไรฉู่โม่วได้อย่างแน่นอน
ไม่ต้องพูดถึงการที่เขาต้องการเพลิงเทวะสุริยันชิ้นนี้ หรือเพราะอยากจะกวนประสาทตูเจ๋อหลิน
ภายใต้การกระทำนี้ เขาไม่ได้รู้สึกอะไรเลยแม้แต่นิดเดียว
“50,100 ล้านหินหยกครั้งที่หนึ่ง!”
“50,100 ล้านหินหยกครั้งที่สอง!”
เสียงของตู่ลู่ที่เริ่มทวนราคาดังขึ้นทั่วทั้งโถงการประมูล
เสียงนี้เสมือนนาฬิกาที่กำลังนับถอยหลังสู่ความตาย ทุก ๆ ครั้งที่จำนวนครั้งถูกนับ จิตสังหารภายในดวงตาของตูเจ๋อหลินก็เพิ่มขึ้น
“50,100 ล้านหินหยกครั้งที่สาม!”
“ยินดีด้วยครับ ท่านได้รับเพลิงเทวะสุริยันในราคา 50,100 ล้านหินหยก!”
เสียงของตู่ลู่ดังกังวานอีกครั้ง
สมบัติที่ควรจะมีมูลค่ากว่าแปดหมื่นล้านหินหยก หรือเผลอ ๆ ควรจะมีราคาถึงแสนล้านหินหยก ถูกฉู่โม่วประมูลไปเพียงห้าหมื่นล้านหินหยกเท่านั้น
หากเป็นเวลาปกติ เหล่าผู้แข็งแกร่งหรือผู้เย่อหยิ่งจากหลายกองกำลังหลายตระกูลคงจะต้องอิจฉาริษยาแน่ ๆ
แต่ทว่าตอนนี้ ในสายตาทุกคนกลับเป็นความสงสารแทน
สมบัติชิ้นนี้ดีอย่างไม่ต้องสงสัย
แต่ผู้ที่ได้มันไปจะมีชีวิตได้อยู่ใช้หรือเปล่านั่นอีกเรื่อง!
การที่ราชันย์เทวะยุทธ์ลึกลับผู้นี้กล้าประมูลเพลิงเทวะสุริยันด้วยราคาที่สูงกว่าตูเจ๋อหลินนิดเดียว นั่น
