หมายถึงเขารนหาที่ตายจริง ๆ ทุกคนเกรงกลัวว่าคนคนนี้จะไม่มีโอกาสได้สุขภิรมย์อย่างแน่นอน
เขาจบเห่แน่
ความพยายามทุกอย่างจะสูญเปล่า!
…
ฉู่โม่วยังคงอยู่ในท่าทีไม่แยแส เขาหยิบเอาถุงเก็บของออกมา เดินไปหาตู่ลู่และส่งมันให้
ตู่ลู่รับถุงดังกล่าวไปนับจำนวนเงินที่อยู่ภายใน ภายหลังจากยืนยันแล้วว่าหินหยกภายในถุงนั้นมีครบตามจำนวนที่ต้องจ่าย เขาก็ยื่นมือออกไปและหยิบเอากล่องหยกที่ผนึกเพลิงเทวะสุริยันเอาไว้มาส่งให้ฉู่โม่ว
“ยินดีด้วยครับ”
“นี่เพลิงเทวะสุริยันของคุณ”
“หวังว่าคุณจะกลับมาหาพวกเราอีกในอนาคตนะครับ”
วินาทีที่ส่งมอบกล่องหยกให้ฉู่โม่ว ตู่ลู่ก็แอบพูดด้วยเสียงเบา และพูดในสิ่งที่มีความหมายลึกซึ้ง
ฉู่โม่วไม่ได้พูดอะไรตอบ เขาเพียงยิ้มน้อย ๆ แล้วเก็บกล่องหยกนั้นลงไปในมิติพกพา ก่อนจะหันหน้ากลับไปยังที่นั่งของตน
แววตาที่เฉียบคมมองไปยังร่างของราชันย์เทวะยุทธ์หนุ่ม
ยามที่เจ้าตัวหันกลับไปตามสายตา เขาก็พบว่าเจ้าของสายตานั้นคือตูเจ๋อหลิน เขายิ้มให้อีกฝ่ายและเตรียมที่จะออกจากงานประมูลหลังได้สิ่งของที่เขาต้องการ
ทว่า…
ขณะที่ฉู่โม่วกำลังออกไป เขาก็ได้ยินเสียงของตู่ลู่พูดขึ้น
“อันดับต่อไป สิ่งที่หอการค้าจูหยวนของพวกเราตั้งใจจะนำเสนอนั้น เป็นอะไรที่ค่อนข้างพิเศษ และมันไม่ได้ด้อยไปกว่าเพลิงเทวะสุริยันเลย!”
“สิ่งนี้คือซากกระบี่ครับ!”
สิ้นเสียงนั้น
ทั่วทั้งโถงการประมูล มันก็ถูกสาดส่องด้วยแสงของคมกระบี่เสมือนว่ามี
