งสบายอารมณ์ ส่วนเซียวเหยียนกลับพริบตาเดียวก็ไปสังหารมหาอสูรมังกรสองตัวอย่างเงียบเชียบ
ท่านลุงสวีสายตาซับซ้อน กล่าว “ถ้าอย่างนั้น หากไม่ใช่เพราะคุณชายน้อยดวงแข็ง ความแข็งแกร่งเพียงพอ การลอบสังหารสองครั้งนี้… เขาก็ตายไปแล้ว”
เมื่อได้ยินคำพูดของท่านลุงสวี สีหน้าของเซียวอันก็พลันเปลี่ยนไป และเซียวจ้านเฉิงก็แววตาเคร่งขรึมขึ้น สีหน้าค่อนข้างน่าเกลียด
เดิมทีส่งแม่ทัพกล้าขอบเขตวิญญาณสัญจรอย่างเซียวอันกลับมา สถานการณ์ปกติ ก็เพียงพอที่จะคุ้มครองได้
ใครเลยจะคาดคิดว่าเผ่าอสูรจะบ้าคลั่งเสียสติถึงเพียงนี้
เมื่อเผชิญหน้ากับเด็กหกขวบ ส่งขอบเขตโคจรฟ้าไม่ใช่ขอบเขตพลังประสานมาลอบสังหาร ไม่ให้โอกาสเลยแม้แต่น้อย ตอนนี้ก็ส่งมหาอสูรมังกรสองตัวมาลอบสังหาร ระมัดระวังจนมั่นใจสิบส่วน
ผลคือ กลับถูกเซียวเหยียนคลี่คลายด้วยตนเองทั้งหมด
เซียวจ้านเฉิงสูดหายใจเข้าลึกๆ กล่าวกับเซียวเหยียน “เรื่องการคุ้มครองเจ้า ข้าละเลยจริงๆ ข้าไม่คิดว่าเผ่าอสูรจะบ้าคลั่งเสียสติขนาดนี้ คิดว่าเจ้าอยู่ในจวนขุนพลเทวะ มีทหารคนสนิทเฝ้า มีฮูหยินคนอื่นดูแล บวกกับจวนขุนพลเทวะมีค่ายกลอยู่ อสูรไม่มีทางเข้าใกล้ได้โดยสิ้นเชิง ไม่คิดว่าจะยังเกือบทำให้เจ้าเสียชีวิต”
