ระกูลหลวงไม่เหลืออะไรแล้ว บางทีมันอาจจะทำให้พวกเขาเลือกที่จะก่อกบฏขึ้นมาได้ง่าย ๆ เลย
เพราะงั้นแล้ว…
ต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับเหตุการณ์ที่เจ็บปวดหัวใจ เขาก็ต้องทนเอาไว้ให้ได้
หลังจากครุ่นคิดอยู่พักหนึ่งแล้ว ราชาแห่งราชวงศ์จันทราเลือดก็พูดด้วยเสียงหนักแน่น “ในนามของราชา ฉันขอสั่งให้สังหารผู้ปลุกพลังทุกคนที่ได้เข้าไปในเขตแดนลับนี้แล้ว เพื่อป้องกันการรั่วไหลของเขตแดนลับ หากพวกเขาเป็นสมาชิกของตระกูลหลัก พวกเขาจะถูกจองจำไว้ในเขตแดนลับแห่งนี้”
“ส่วนสงครามกับราชวงศ์ชางหลาง ส่งใครสักคนไปติดต่อราชาแห่งชางหลางแล้วบอกไปว่าราชาของพวกเขาต้องการสงบศึก ให้ทางนั้นเสนอราคามาว่าต้องจ่ายเท่าไหร่ พวกเขาถึงจะยอมถอย… ถึงแม้ว่านี่จะทำเพื่อความสงบสุข แต่จงจำไว้ว่าห้ามจังงัง ห้ามให้ราชาแห่งชางหลางรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกเรา”
“นอกจากนี้…”
พูดเช่นนั้นแล้ว ราชาแห่งจันทราเลือดก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขาตัดสินใจพูดขึ้น “ส่งข้อความไปหาราชาแห่งอาณาจักรหมาป่าสวรรค์ บอกไปว่าเกิดปัญหาขึ้นในราชวงศ์จันทราเลือด และฉันหวังว่าพวกเขาจะส่งจักรพรรดิเทวะยุทธ์ที่แข็งแกร่งมาช่วยพวกเรา”
“องค์ราชา…”
ได้ยินแบบนั้น ราชันย์เทวะยุทธ์ก็อดที่จะขมวดคิ้วไม่ได้ “อาณาจักรหมาป่าสวรรค์อยากจะสอดมือเข้ามายังอาณาจักรของพวกเราอยู่แล้ว ตอนนี้มันง่ายที่จะขอกำลังเป็นจักรพรรดิเทวะยุทธ์จากพวกเขา แต่ถ้าจะไล่ออกไปในอนาคต คงจะเป็นเรื่องยาก…ท่านคิดดีแล้วเหรอค
