ห็นเขาได้ชัดเจน
น่ากลัวกว่านั้น…
ณ ขณะที่เขากำลังยืนอยู่บนถนนอย่างเด่นชัดนั้นเอง กลับไม่มีผู้ปลุกพลังคนไหนเลยที่เดินผ่านไปมาจะรู้สึกถึงเขา แม้คนคนนี้จะพูดออกมา ผู้ปลุกพลังที่เดินเฉียดไปมาก็ไม่ได้แสดงท่าทีใด ๆ
ราวกับเขาไม่มีตัวตนอยู่ที่นี่
ด้วยภาพที่น่ากลัวนี้ หากมีใครรับรู้ พวกเขาจะต้องตกใจแน่
แต่ท้ายสุด…
ดูเหมือนว่าจะไม่มีใครรับรู้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้น
ชายคนนี้คือฉู่โม่วที่เพิ่งจะมาถึง
เขารีบเก็บยานอวกาศเข้าไปในโลกในฝ่ามือ และมายังจุดนี้ด้วยการใช้พลังในการลบเงาและกลิ่นอายของตนเอง ทั้งนี้ก็เพื่อไม่ให้มีผู้ปลุกพลังรับรู้ถึงเขาได้ตลอดทางที่เดินมา
‘ที่นี่เหลือราชันย์เทวะยุทธ์แค่เจ็ดคนงั้นเหรอ!’
‘ดูเหมือนว่าช่วงนี้อาณาจักรจันทราสีเลือดจะเสียกำลังไปเยอะสินะ ขนาดราชันย์เทวะยุทธ์ยังถูกย้ายออกไปตั้งหลายคน!’
ฉู่โม่วปลดปล่อยจิตสัมผัสออกไป เขาจับสัมผัสของพลังได้แล้วจึงอดคิดแบบนี้ไม่ได้จริง ๆ
เมื่อครั้งที่เขาถูกล้อมอยู่ในเขตแดนลับมายาคราม เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากกดดันราชวงศ์จันทราเลือดด้วยวิธีกดดันจากพลังโชคชะตา ด้วยเหตุนี้มันจึงเกิดช่องโหว่ในวงล้อมและทำให้เขาหลบหนีออกมาได้ในที่สุด
เดิมทีควรเป็นอย่างที่ชายหนุ่มคิด
ภายหลังจากที่เขาหนีไปได้ ปัญหาที่ราชวงศ์จันทราเลือดเผชิญก็ถูกแก้ไขโดยเร็ว
แต่ไม่ใช่อย่างที่คาดหวัง
อีกฝ่ายดูเหมือนจะเผชิญหน้ากับปัญหาใหญ่จริง ๆ
สำหรับฉู่โม่วแล้ว นี่ดูเหมือนจะเป็นสิ่ง
