บทที่ 906 การแก้แค้นของเผ่าพันธุ์เมดูซ่า
ไม่มีเวลาให้เหล่าผู้ปลุกพลังไร้สังกัดตกตะลึง
ในตอนนั้นเอง ร่างจำนวนหนึ่งก็เดินออกมาจากรอยแยก!
ทุกคนต่างก็ยิ่งใหญ่ไร้ที่เปรียบ พลังแห่งกฎเกณฑ์แผ่ซ่านอยู่รอบกายพวกเขาด้วยรัศมีอันน่าตกตะลึง พวกเขาน่าสะพรึงกลัวจนน่าเหลือเชื่อ และภาพนิมิตแห่งสวรรค์และโลกนับไม่ถ้วนผสานกันอยู่โดยรอบให้ความรู้สึกยิ่งใหญ่และน่าสะพรึงกลัว
พวกเขาถูกห้อมล้อมไปด้วยแสงสว่างจ้า ขณะที่เดินไปในกาแล็กซี พวกเขาก็เปล่งประกายราวกับดวงอาทิตย์แผดเผา
คนหนึ่งชำเลืองมองมา…
มันเป็นแค่สายตานิ่ง ๆ แต่เหล่าผู้ปลุกพลังกลับรู้สึกราวกับว่าตัวเองตกลงไปในบ่อน้ำแข็งและหนาวเหน็บไปทั่วทั้งร่างกาย ขณะที่อากาศเย็นยะเยือกทะยานขึ้นไปถึงผืนฟ้า
“นี่ นี่มัน…”
ผู้ปลุกพลังไร้สังกัดทั้งหลายเบิกตากว้างด้วยสีหน้าตกตะลึงจนพูดไม่ออกแม้แต่น้อย
พวกเขารู้สึกเหมือนกับว่าร่างกายของพวกเขาถูกบางอย่างจับกุมเอาไว้ พวกเขาไม่อาจเคลื่อนไหวได้ และแม้แต่จะหายใจก็ยากลำบาก ในพริบตาเดียว ใบหน้าของพวกเขาก็กลายเป็นสีแดง ดวงตาของพวกเขาปูดโปนออกมา ขณะที่มือและเท้าดิ้นพล่านอย่างไม่อาจควบคุมได้ ราวกับสิ่งมีชีวิตจมน้ำที่พยายามคว้าจับเส้นฟางเอาไว้
แต่…
ตูม!
หลังจากนั้น เสียงระเบิดก็ดังสนั่นขึ้น และร่างกายของเหล่าผู้ปลุกพลังไร้สังกัดก็ระเบิดกลายเป็นไอเลือดไปตาม ๆ กัน
ในตอนนี้ แม้แต่ปฐมวิญญาณของพวกเขาก็ระเบิดไปด้วยโดยไม่มีโอกาสหลบหนีเล
