ยแม้แต่น้อย
แค่มองเพียงแวบเดียว มหาเทวะยุทธ์หลายคนก็ถูกกำจัดในทันที!
พละกำลังที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้นั้น หากผู้ปลุกพลังทั่วไปมาเห็นเข้าก็คงจะต้องตกตะลึงจนถึงขีดสุด
แต่ท้ายที่สุด…
นี่ก็คือสนามดวงดาวรกร้าง นอกจากดวงดาวริบหรี่ไม่กี่ดวงแล้วก็ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดอยู่เลย
…
เมื่อกำจัดเหล่าผู้ปลุกพลังไร้สังกัดไปแล้ว ชายผู้แข็งแกร่งที่สุดที่ข้ามรอยแยกมาก็ยังคงนิ่งเฉย และไม่มีใครหันไปสนใจพวกเขาแม้แต่น้อย
ในสายตาของพวกเขา ผู้ปลุกพลังไร้สังกัดขั้นมหาเทวะยุทธ์ไม่กี่คนนั้นเป็นแค่มดตัวจ้อยใต้ฝ่าเท้า ใครจะรู้สึกรู้สาอะไรกับความเป็นความตายของมดแค่ไม่กี่ตัวกัน?
“ฉันสัมผัสได้ว่ารัศมีของเขาอยู่ที่นี่ และมันรุนแรงมาก คงจะอยู่ที่นี่นานเลย แต่ตอนนี้ไปแล้วละ”
หนึ่งในเหล่าผู้แข็งแกร่งสัมผัสห้วงอากาศโดยรอบและเอ่ยขึ้น
เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น…
ผู้แข็งแกร่งคนอื่น ๆ เองก็ยื่นมือออกไปคว้าห้วงอากาศและดูดซับลำแสงเข้าไปในมือทันที เขาวางมันลงตรงหน้าและสูดดมมันเบา ๆ ก่อนจะค่อย ๆ กล่าว “พลังแห่งกฎเกณฑ์ที่แข็งแกร่งพวกนี้อยู่ในรัศมีของเขา แล้วยังมีอณูแห่งชีวิตและกฎเกณฑ์พลุ่งพล่านอยู่ที่นี่ด้วย ส่วนรัศมีของสายฟ้าทัณฑ์สวรรค์… เขาคงจะรอดจากทัณฑ์สวรรค์ที่นี่ไปได้”
“ดูเหมือนว่าเจ้าหนุ่มคนนี้จะได้อะไรมาจากแผ่นศิลาวิถีสวรรค์มากจริง ๆ!”
ตัวตนที่ยิ่งใหญ่อีกคนหนึ่งเอ่ยขึ้น…
เขาคือผู้ทรงพลังที่ไม่เคยพูดอะไรมาก่อน แต่เขาก็เอ่ยขึ้นใ
