บทที่ 903 ทัณฑ์สวรรค์!
แค่เพียงแรงกดดันแพร่กระจายออกมา เสียงสายฟ้าคำรามก็เริ่มดังระงม
ในตอนแรก เสียงนั้นยังคงบางเบา แต่เมื่อเวลาผ่านไป มันก็ดังขึ้นและดังขึ้นอย่างรวดเร็ว ท้ายที่สุด เสียงนั้นก็ดังสะท้านฟ้าดินราวกับการกำเนิดแห่งหายนะดังก้องในหูของเหล่าผู้ปลุกพลังไร้สำนัก
สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนแปลงไปทันที
พวกเขาสัมผัสได้ว่าเสียงของสายฟ้านั้นมีพลังที่เหนือยิ่งกว่าจินตนาการอยู่ ราวกับว่ามันสามารถเจาะทะลวงเข้าไปในจิตวิญญาณและกระทั่งทำให้ปฐมวิญญาณสั่นสะเทือนได้
แต่มันก็ไม่รอให้พวกเขาได้หายตื่นตระหนก
สายลมและหมู่เมฆไกลออกไปเริ่มเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหัน แล้วหลังจากนั้น หมู่เมฆสีดำนับไม่ถ้วนก็ปกคลุมสนามดวงดาวแห่งนี้เอาไว้ ทั้งยังปลดปล่อยรัศมีและสายฟ้าเหนือคำบรรยาย มันระเบิดพลังทำลายล้างอันรุนแรงออกมาจนพวกเขาสีหน้าบิดเบี้ยวไปในทันที
“นี่ นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน?!”
“ทำไมถึงมีสายฟ้าทัณฑ์สวรรค์ที่น่ากลัวแบบนั้นล่ะ?”
“หรือว่าจะมีผู้แข็งแกร่งฝ่าฟันสายฟ้าพวกนั้นอยู่?”
“รัศมีของสายฟ้าทัณฑ์สวรรค์พวกนี้น่ากลัวจริง ๆ ฉันว่าแค่เข้าไปใกล้นิดเดียวก็อาจจะสติหลุดได้เลย!”
“น่าสะพรึงกลัวจริง ๆ!”
ผู้ปลุกพลังทั้งหลายต่างก็อุทานออกมาด้วยความตื่นตระหนก
พวกเขาต่างก็เป็นผู้ปลุกพลังไร้สำนัก
ผู้ที่มีพละกำลังมากที่สุดเป็นแค่เทวะยุทธ์ ผู้แข็งแกร่งที่สุดที่มักจะพบเห็นก็เป็นเพียงแค่มหาเทวะยุทธ์ และเขาก็แค่มองดูจากห่าง ๆ เ
