บทที่ 901 จากจากลา และ สะกดรอย
“คุณฉู่ ทำไมถึงจะออกไปล่ะ? หรือว่าตระกูลหนี่เค่อจะดูแลคุณไม่ดี แค่คุณบอกมา พวกเราก็ยินดีจะตอบตกลงทุกอย่าง!”
ฉู่โม่วและหนี่เค่อผิงนั่งอยู่ตรงข้ามกันในห้องน้ำชา
ทันทีที่น้ำชาถูกนำมาเสิร์ฟ หนี่เค่อผิงก็พูดออกมาด้วยสีหน้าเป็นกังวล
เขาไม่เข้าใจว่าทำไมชายหนุ่มจึงตัดสินใจที่จะจากไปหลังจากที่ชนะอันดับหนึ่งบนแผ่นศิลาวิถีสวรรค์
“ไม่ใช่หรอกครับ”
ชายหนุ่มส่ายหน้าไปมาและกล่าว “ตระกูลหนี่เค่อดูแลผมเป็นอย่างดี และผมเองก็ถูกใจคนที่นี่ด้วย โดยเฉพาะหนี่เค่อปู้ ต้องขอบคุณเขามากจริง ๆ ผมชอบทุกอย่างที่นี่เลยครับ”
“แล้วทำไมคุณถึง…”
หนี่เค่อผิงงงงันยิ่งกว่าเก่า
“ความจริงแล้ว ผมไม่มีทางเลือกนอกจากต้องออกไปครับ”
ฉู่โม่วสูดหายใจลึกและกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ผมเพิ่งจะคว้าอันดับหนึ่งบนแผ่นศิลาวิถีสวรรค์มาได้ ถึงผมจะได้รับความสนใจและประโยชน์มามากมาย แต่ก็ถูกเผ่าพันธุ์เมดูซ่าเพ่งเล็งด้วย… ผมมองเห็นจิตสังหารในสายตาของตูเจ๋อหลิน เขาไม่พอใจมากที่ผมแย่งแสงศักดิ์สิทธิ์ไป”
“เพราะงั้น เขาจะต้องมาล้างแค้นผมแน่ และถ้าผมไม่ออกไป ก็มีความเป็นไปได้สูงที่จะเกิดหายนะขึ้นกับตระกูลหนี่เค่อ”
เมื่อได้ยินคำพูดของแขกพิเศษ หนี่เค่อผิงก็ตะลึงงัน
เขานึกถึงความเป็นไปได้มากมาย แต่ก็ไม่เคยคิดมาก่อนว่านี่จะเป็นเหตุผลของอีกฝ่าย
ในตอนนี้…
หนี่เค่อผิงอยากจะปลอบใจฉู่โม่วเป็นอย่างมาก เขาอาจจะแค่ตาฝาดไป หรือเผ่
