ำเบา ๆ
ตอนที่พูดประโยคนี้ออกมา คำตอบก็ปรากฏขึ้นในหัวใจของเขาแล้ว
“เส้นทางแห่งการเป็นอมตะถดถอย และปิดฉากตำนาน”
“ผู้ชักใยคนนั้นอยากให้ฉันพาตำนานกลับมาสู่โลก!”
ดวงตาของฉู่โม่วพลันลุกเป็นประกาย
แต่ทันใดนั้น
เขาก็ส่ายหน้าไปมา “ไม่! ไม่ใช่!”
“พวกเขาบอกว่าตัวเองเดินผิดทาง ถ้าเป็นผู้ปลุกพลังทั่วไป พวกเขาคงไม่มีโอกาสอีกแม้แต่ครั้งเดียวแน่ แต่ตัวตนพวกนั้นต่างก็น่าอัศจรรย์ พอค้นพบข้อผิดพลาด พวกเขาก็คงไม่นิ่งนอนใจแน่!”
“ถึงจะรู้ว่าผิดพลาด ยังไงก็ต้องลองดูก่อน!”
“ถ้าไม่ทำผิดพลาดซ้ำ ๆ จนย้อนกลับไม่ได้ ก็เดินเส้นทางที่ผิดไปให้สุดแล้วฝ่าขวากหนามสร้างเส้นทางใหม่ไปซะเลย!”
“ถ้างั้น…”
“คนที่ชักใยอยู่เบื้องหลัง หรือคนพวกนั้นเลือกฉัน… เพราะพวกเขาเห็นความหวังใหม่ในตัวฉัน!”
ตูม!
เมื่อฉู่โม่วคิดได้ดังนั้น เขาก็รู้สึกว่าสมองเบาขึ้น ราวกับว่ามีสายฟ้าอยู่ในหู ทำให้เขารู้สึกสดชื่นเหมือนกับเพิ่งจะทำการรู้แจ้งสำเร็จ
ในตอนนี้ สิ่งที่ชายหนุ่มคลี่คลายไม่ออกเหมือนกับภาพที่ปกคลุมไปด้วยหมอก พลันกระจ่างแจ้งขึ้นในทันใด
“เข้าใจแล้ว!”
“ฉันเข้าใจทุกอย่างแล้ว!”
สายตาของฉู่โม่วเปล่งประกายมากขึ้นและมากขึ้น ชายหนุ่มไขข้อสงสัยมากมายได้สำเร็จแล้ว
เขามองดูภาพในอดีตของชายชราที่กำลังเผาทำลายจารึกมากมายมาแล้วสองครั้ง
ทั้งสองครั้งคือคำใบ้ที่ตัวตนในตำนานเหล่านั้นมอบให้กับเขา
ในครั้งแรกนั้น ชายหนุ่มยังรู้ข้อมูลน้อยเกินไป แม้ว่าจะได้เห็
