และหายนะที่ทำให้พวกเขาต้องจากไปอาจจะเกิดขึ้นจากแสงสีแดงที่พวกเขาเห็นในตอนนั้น!”
ฉู่โม่วคิดกับตัวเอง
ในตอนนี้ เขารู้สึกว่าตัวเองพบเข้ากับกุญแจสำคัญบางอย่างเข้าแล้ว
เขาอยู่ไม่ไกลไปจากความจริงของความลับนี้แล้ว!
ตอนนี้เบื้องหน้าฉู่โม่วมีคำถามสำคัญอยู่เพียงแค่สามข้อ
ลำแสงสีแดงที่ทำให้เกิดหายนะแห่งสวรรค์และโลกนั้นเกิดขึ้นได้ยังไง?
แล้วเหล่าเทพสวรรค์หายไปที่ไหน?
ตอนนี้พวกเขายังมีตัวตนอยู่หรือไม่?
เมื่อคิดได้ดังนั้น
ภาพตรงหน้าเขาก็ค่อย ๆ มืดมัวลง เห็นได้ชัดว่าถึงจุดสิ้นสุดของการย้อนเวลาแล้ว
ระหว่างที่ฉู่โม่วกำลังคิดอยู่นั้นเอง
ทันใดนั้น
ชายชราที่นั่งอยู่ตรงหน้าเปลวเพลิงพลันเงยหน้าขึ้นและจ้องมองมายังชายหนุ่ม
นั่นมันสายตาแบบไหนกัน?
สงบเงียบและไร้การเคลื่อนไหว
หลังจากที่ผ่านมาหลายต่อหลายยุคสมัย ดูเหมือนว่าห้วงมิติและกาลเวลากว่าหลายพันล้านปีจะส่งผลกระทบอย่างหนักต่อเขา
ในตอนนี้ ฉู่โม่วรู้สึกราวกับว่าเขาถูกตัวตนปริศนาจ้องมองมา ทำให้เขารู้สึกขนลุกไปถึงก้นบึ้งของหัวใจ
“นายมาที่นี่อีกแล้ว…”
ชายชราอ้าปากพูด น้ำเสียงของเขาเดินทางผ่านห้วงมิติและกาลเวลาออกมา จากโลกในอดีตกาลมาสู่หูของเขาในยุคปัจจุบัน
เพียงแค่ประโยคเดียวนี้ทำให้ชายหนุ่มต้องตกตะลึง ทั้งสับสน และเหลือเชื่อ
เขานิ่งงันอยู่กับที่และรู้สึกได้ถึงความปั่นป่วนในหัวใจ หลังจากที่ผ่านไปเป็นเวลานาน เขาก็ได้สติกลับมาและเอ่ยขึ้นด้วยความลังเล “ท่าน… มอง
