ร่างกายของฉู่โม่วเอาไว้ในทันใด
แล้วอารมณ์ด้านลบข้างในหัวใจก็ถูกกำจัดออกไปโดยแสงจากกระจกบานนี้
ทำให้ฉู่โม่วตื่นขึ้นมาจากภวังค์
“เฮ้อ…”
หลังจากที่ฟื้นกลับมา ชายหนุ่มก็ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก แล้วความกลัวก็ปรากฏขึ้นในหัวใจ
ความสิ้นหวังข้างในม้วนภาพนั้นทรงพลังเสียจนเขาจมดิ่งลงไปข้างในครู่ใหญ่ โชคยังดีที่มีกระจกชำระล้างอยู่ในครอบครอง ไม่อย่างนั้น เขาคงจะหลงทางอยู่ในนั้นไปตลอดกาล
แม้ว่าเขาจะตื่นขึ้นมาได้ในอนาคต หัวใจของเขาก็จะได้รับความเสียหายและต้องใช้เวลานานโขในการฟื้นฟู
“น่ากลัว!”
“ภาพเดียวยังแข็งแกร่งได้ขนาดนี้ ม้วนภาพนี้ไม่ใช่ม้วนภาพธรรมดาจริง ๆ ด้วย!”
“มันต้องมีความลับอยู่อีกแน่ ๆ!”
ฉู่โม่วคิดกับตัวเอง
ชายหนุ่มจัดเรียบเรียงความคิด แล้วจึงจดจ่อไปที่ม้วนภาพเพื่อเตรียมตรวจสอบมันต่อไป
แต่แล้ว เขาก็ต้องเผยสีหน้าตกตะลึงออกมา
หลังจากที่ได้อ่านรูปภาพที่สองเขาก็ขยับไปยังภาพต่อไป แต่ก็พบว่าไม่มีบันทึกหลังจากนั้นอีก และมีเพียงแค่ความว่างเปล่า!
“เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?”
ฉู่โม่วตะลึงงัน
หากม้วนภาพไท่ฮวงมีเพียงแค่สองรูปภาพ มันก็คงจะใช้กระดาษแค่เพียงไม่กี่เมตร แต่ตอนนี้เมื่อคลี่ม้วนภาพออกมา มันก็ยาวอย่างน้อยสามเมตรเลยทีเดียว ดูจากขนาดของภาพก่อนหน้านี้แล้ว มันควรจะมีทั้งหมดสามถึงสี่ภาพ
แต่ตอนนี้ …มันกลับว่างเปล่า
“มันไม่มีอยู่ตั้งแต่แรก หรือว่ามีคนตั้งใจลบมันออกไปนะ?”
ฉู่โม่วจ้องเขม็งพลางครุ่นคิดอย่า