ั้นมีชายชราคนหนึ่งนั่งอยู่ ใบหน้าของเขาถูกซ่อนอยู่หลังชั้นเมฆหมอกทำให้ไม่อาจมองเห็นได้อย่างชัดเจน มีก็แต่ดวงตาของเขาที่เต็มไปด้วยความแปรปรวนราวกับว่าเขาสามารถมองเห็นทุกสรรพสิ่งบนโลกได้ด้วยการเจาะทะลวงอดีตและปัจจุบัน
“นี่มัน…”
“ชายชราคนนั้นเหรอ?!”
ฉู่โม่วเบิกตากว้างในทันใด
ในตอนแรก เขาได้รับแผ่นหินพัง ๆ มาจากสุสานราชวงศ์อินและย้อนเวลากลับไปเพื่อมองดูภาพในอดีต
ชายชราคนหนึ่งฉีกแผ่นหยกและตำราโบราณนับไม่ถ้วนออกเป็นชิ้น ๆ เบื้องหน้าตำหนัก
มันคือตอนที่เขาย้อนเวลากลับไป ฉู่โม่วพบว่าหนึ่งในม้วนภาพที่ชายชราคนนั้นฉีกทึ้งไปถูกสลักเอาไว้ด้วยคำว่า ‘ผนึกเทพ’
ในตอนแรกเริ่ม เขาคิดว่ามันคือรายชื่อของเทพสวรรค์ในตำนานและต้องตกตะลึงอย่างหนัก
แต่ตอนนี้ เขากลับได้พบกับชายชราคนนี้อีกครั้ง
‘เขาเป็นใครกัน?’
‘ทำไมถึงมีร่างของคนนี้อยู่ในการย้อนเวลาของแผ่นหินและม้วนภาพไท่ฮวงด้วยล่ะ?’
ความคิดของฉู่โม่วมากมายเต็มไปหมด
แต่ในตอนนั้นเอง ในรูปภาพ ชายชราคนนั้นเริ่มขยับเขยื้อน
เขายังคงฉีกแผ่นหยกและตำรานับไม่ถ้วนเป็นชิ้น ๆ เหมือนกับที่ฉู่โม่วเคยเห็นในแผ่นหินมาก่อน แล้วแผ่นหยกเหล่านั้นก็กลับกลายเป็นจุดแสงที่จางหายไปในห้วงอากาศ
เสียงพึมพำดังออกมาจากปากของชายชราอย่างต่อเนื่อง
“ผิด ผิดไปหมดเลย… ทุกอย่างผิดพลาด!”
“ตำนานอะไร ราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์อะไร ไม่เป็นความจริงทั้งนั้น!”
“ไม่ว่าจะทำอะไรก็เปลี่ยนวันสิ้นโลกไม่ได้หรอก!”
“ตำน
