บทที่ 877 ตอบแทนอย่างสาสมในอนาคต!
ครืน!
ตอนนั้นเอง ฉู่โม่วได้ระดมพลังอณูแห่งชีวิตและเลือดลมทั้งหมด เสมือนเป็นภูเขาไฟที่กำลังปะทุไปพร้อม ๆ กัน กลิ่นอายที่น่าเกรงขามผงาดขึ้นประดุจเทพบรรพกาลที่ลืมตาตื่นมากดข่มตงฟางเหวิน
พลังที่น่ากลัวสาดกระจายออกไปและเข้าปะทะกับร่างของตงฟางเหวินโดยตรง
ยังไม่รวมถึงวิถีกระบี่ในร่างของฉู่โม่วที่กำลังเดือดพล่าน ภายใต้การถูกกระตุ้นของพลังอณูแห่งชีวิตและเลือด สิ่งนี้เคลื่อนไปมาเสมือนสายน้ำและส่งเสียงคำรามเสมือนมังกร
ตู้ม!
ด้วยเสียงของระเบิดที่ดังกังวาน กำปั้นที่พุ่งออกไปปะทะเข้ากับคมกระบี่ที่พุ่งเข้ามา แรงระเบิดที่รุนแรงปะทุและกระจายไปทั่ว ทุก ๆ นิ้วของช่องว่างมิติถูกแทรกแซงด้วยแรงสั่นสะเทือนก่อนจะแตกออกและสลายไป
ตราบเท่าที่สายตาจะมองเห็นได้ แสงศักดิ์สิทธิ์อันเกิดจากแรงระเบิดนี้กำลังทำลายล้างทุกสิ่งอย่างที่มันพุ่งไปถึง
ในส่วนของคมกระบี่ของตงฟางเหวิน มันถูกทำลายด้วยกำปั้นของฉู่โม่วตั้งแต่วินาทีแรกที่ปะทะกันและแตกสลายเป็นเสี่ยง ๆ กลายเป็นฝุ่นละออง
กำปั้นที่ไม่ได้สิ้นกำลังลงไปแม้ว่าจะปะทะกับพลังที่รุนแรงนั้น ยังคงมีพลังมหาศาลหลงเหลือในตัวมัน และพลังนั้นเองก็มากพอที่จะสังหารสิ่งอื่น ๆ ได้อีกมากมาย ซึ่งครานี้เป็นคราวของตงฟางเหวิน
แม้จะยังไปไม่ถึง…
แต่กลิ่นอายที่ทรงพลังนั้นก็แผ่ซ่านไปแล้ว มันทำให้ผิวของเขาเกิดอาการปวดแสบปวดร้อนไปทั่ว และสร้างภาพหลอนให้เหมือนกับว่