ัก
แต่เมื่อสิ่งนั้นเป็นตูเจ๋อเอ้อร์ ความง่ายในชีวิตของเต๋อมู่ก็จางหายไป เขาไม่กล้าจะใช้วิธีอันแยบยลกับเธอได้เลย
ชายผู้นี้ทำได้เพียงค่อย ๆ ซื้อใจเธอเท่านั้น
และครั้งนี้…
มันเป็นเพราะตูเจ๋อเอ้อร์ที่อยากจะหาผู้ปลุกพลังสักคนหนึ่งมาเพื่อให้สู้กับเต๋อมู่ ภายใต้เงื่อนไขว่า ห้ามหาคนที่คุ้นเคย และคนคนนั้นต้องเป็นคนที่เดินอยู่บนถนนทั่วไป
อย่างไรเสีย…
การมอบสมบัติเล็กน้อยให้กับผู้ปลุกพลังที่ไม่คุ้นเคยหลังจากรับชมการต่อสู้แล้วมันก็เป็นอะไรที่สนุกดี
แต่เดิมเต๋อมู่ไม่ได้คาดคิดเลยว่าเรื่องมันจะใหญ่มาได้ถึงเพียงนี้ แต่ใครจะไปรู้ว่าตูเจ๋อเอ้อร์กลับถูกผู้ปลุกพลังที่เดินผ่านไปมาบนถนนเช่นนี้แข็งข้อใส่
ระหว่างที่เขากำลังรู้สึกแย่ไปกับเหตุการณ์ดังกล่าว ในใจเขาก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทีละนิด ๆ ด้วย
นี่เป็นโอกาสของเขา
โอกาสที่เขาจะได้แสดงฝีมือ!
ดังนั้นเขาจึงไม่รอช้า เต๋อมู่ไม่สนใจถ้อยคำสบประมาทตนในคำพูดของตูเจ๋อเอ้อร์เลยแม้แต่น้อย เพียงแค่รับคำสั่งมา
ด้วยความต้องการที่จะแสดงพลัง
เต๋อมู่จ้องมองฉู่โม่วด้วยรอยยิ้ม “เจ้าหนุ่ม ฉันไม่รู้หรอกนะว่านายเป็นใคร แต่ในเมื่อนายกล้าที่จะทำร้ายท่านหญิงตูเจ๋อเอ้อร์ นายก็ถือว่าได้กระทำการที่ชั่วร้ายออกมาแล้ว”
“แต่ถ้านายเลือกที่จะชิงปลิดชีพตัวเองไปก่อน ณ ตอนนี้ นายก็อาจจะพอหลบเลี่ยงการบาดเจ็บได้บ้าง ไม่เช่นนั้น หากนายรอจนกระทั่งฉันลงมือละก็ นายจะต้องเผชิญกับความรู้สึกตายทั้งเ
