จะมีความเก่งกล้า แต่ถ้ามองโดยรวม พวกเขาก็เป็นเพียงแค่จุดหนึ่ง แถมในเหล่าผู้สืบทอดเผ่าพันธุ์ก็ไม่ได้มีความน่าเลื่อมใสหรือนับถือเหมือนรุ่นก่อน ๆ ด้วย
‘เพราะฉะนั้น…’
‘ฉันคงต้องไปที่เมืองหลวงของอาณาจักรหมาป่าสวรรค์!’
‘ถ้าเป็นที่นั่น ก็จะสามารถหาตัวผู้อาวุโสสักคนได้ และเป็นไปได้ด้วยที่จะสามารถหาข่าวเกี่ยวกับเขตแดนลับ ขณะเดียวกันก็อาจจะสามารถท้าทายพวกยอดฝีมือทั้งหลายแล้วชิงเอาพลังมา!’
คิดได้เช่นนั้น
ฉู่โม่วก็เตรียมแผนการที่จะออกจากที่นี่ไว้ในใจแล้ว
…
สามวันให้หลัง
ฉู่โม่วกล่าวคำลากับอวิ๋นเหอ
ในส่วนของอวิ๋นหลิง เธอยังคงอยู่ในแดนบรรพชน
เธอคนนี้มีร่างกายที่พิเศษ หากติดตามฉู่โม่วไปยังอาณาจักรหมาป่าสวรรค์ด้วย มันจะนำพาปัญหามาอีกมากมายเลยทีเดียว
นั่นเป็นเหตุผลที่ชายหนุ่มทิ้งเครื่องรางหยกที่มีพลังฝังอยู่ข้างในไว้ให้กับเธอ และอวิ๋นหลิงก็ค่อนข้างจะพอใจมาก ๆ หากเธอสามารถติดต่อหาเขาได้ยามที่มีอะไรเกิดขึ้น
ด้วยการมาส่งของอวิ๋นเหอและอวิ๋นหลิง ฉู่โม่วก็เดินทางออกจากเกาะบรรพบุรุษของเผ่ามนุษย์แพนด้าแดงไป
เขาขึ้นยานอวกาศ เดินทางไปในอวกาศอันกว้างใหญ่ มุ่งหน้าไปยังที่ตั้งของอาณาจักรหมาป่าสวรรค์
ถึงแม้ว่าจะมีจุดมุ่งหมายชัดเจน
แต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้เดินทางเต็มความเร็ว ระหว่างทางนั้น หากเจอดาวเคราะห์ที่มีความพิเศษ เขาก็จะสามารถหยุดยานแล้วลงไปสำรวจบนดาวดวงนั้นได้ และเมื่อมั่นใจแล้วว่าที่ดาวดวงนั้นไม่มีอะไรแปลกประ