งียบไปครู่ใหญ่
เขาอดคิดไม่ได้ว่าอีกฝ่ายมีประสบการณ์ที่ลึกล้ำอยู่มากมายจริง ๆ
และเขตแดนลับนั้นก็ทำให้ฉู่โม่วสงสัยเป็นอย่างมาก
วิหาร!
บ่อน้ำ!
ตัวอันตรายที่ถูกผนึกอยู่ในบ่อน้ำ!
บุตรแห่งโชคชะตาพึมพำกับตัวเองและอยากจะเข้าใจทุกอย่างในทันที เพราะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้
หากย้อนเวลากลับไปดูอดีตได้ ชายหนุ่มก็จะได้ล่วงรู้ความลับมากมาย
แต่ท้ายที่สุด…
เขตแดนลับนี้ก็หายสาบสูญไปแล้ว!
อวิ๋นเหอคิดจะไปตามหาอีกหลายครั้ง แต่ก็ไม่เคยพบมันอีก แม้จะใช้เวลามานานหลายปีก็ยังไม่พบแม้แต่ร่องรอย
“น่าเสียดาย”
ฉู่โม่วอดรู้สึกสลดไม่ได้
หลังจากที่ส่ายหน้าไปมาและกำจัดความคิดยุ่งเหยิงออกไป ชายหนุ่มก็เอ่ยถาม “ท่านครับ นอกจากนั้นแล้ว ท่านพอจะเห็นภาพหรือบันทึกอะไรอยู่รอบ ๆ วิหารไหมครับ?”
“ไม่มีเลย”
อวิ๋นเหอส่ายหน้า “นอกจากของตามธรรมชาติและสมบัติแล้ว สิ่งเดียวที่ฉันได้มาจากเขตแดนลับนั้นก็คือวิธีการสร้างอาวุธ นอกจากนั้น…”
เมื่อพูดมาถึงตรงนี้ เขาก็หันมามองฉู่โม่วราวกับว่ากำลังคิดอะไรบางอย่าง หลังจากที่ลังเลอยู่พักใหญ่ เขาก็ดูเหมือนจะตัดสินใจได้และพูดออกมาในที่สุด “คุณฉู่ ตอนที่ฉันได้วิธีการสร้างอาวุธนี้มาจากเขตแดนลับ มันเป็นมรดกที่ฝังอยู่ในกฎเกณฑ์ละ”
“ในตอนนั้น ตอนที่มรดกถูกฝังเอาไว้ ร่างที่ปรากฏตัวขึ้นคือรูปร่างของคุณฉู่… หรือว่าเรื่องที่คุณฉู่สงสัยเกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้จะมีความหมายอะไรบางอย่าง?”
เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้
