บทที่ 840 ฆ่าให้หมด อวิ๋นหลิง!
“หนีไป!”
ราชันย์เทวะยุทธ์ทั้งสองไม่กล้าลังเลแม้แต่น้อยและวิ่งหนีเอาชีวิตรอดทันที พวกเขากระทั่งเผาผลาญอายุขัยเพื่อใช้กระบวนท่าลับ
แต่ถึงอย่างนั้น พวกเขาก็ยังไม่สามารถหลบหนีไปจากฉู่โม่วได้
หลังจากที่ระลอกคลื่นระเบิดออกมา สองราชันย์เทวะยุทธ์ก็รู้สึกว่าการเคลื่อนไหวของตัวเองเชื่องช้าลง และแม้แต่ความคิดก็เช่นกัน นอกจากนี้ พวกเขายังสังเกตเห็นว่าห้วงมิติรอบกายหนักอึ้งขึ้นด้วย
“นี่มัน…”
“พรสวรรค์แห่งห้วงมิติและห้วงเวลา!”
“เขามีสองสุดยอดพรสวรรค์นั้นด้วยเหรอ?!”
ราชันย์เทวะยุทธ์ทั้งสองหวาดกลัวยิ่งกว่าเก่า และรู้สึกราวกับว่าจิตวิญญาณบินหนีขึ้นไปบนฟ้าแล้ว
ตอนนี้ในหัวใจของพวกเขาเต็มไปด้วยความเสียใจ
หากรู้ว่าอีกฝ่ายทรงพลังขนาดนี้ พวกเขาคงจะไม่ไปหาเรื่องตั้งแต่แรก
ไม่สิ!
พวกเขาคงไม่เข้าร่วมภารกิจนี้เสียด้วยซ้ำ!
นี่มันไม่ต่างไปจากการเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดเลย!
ราชันย์เทวะยุทธ์ทั้งสองเสียใจอย่างสุดซึ้ง แต่ไม่ว่าจะพูดอะไรในตอนนี้ก็สายเกินไปแล้ว
เมื่อเผชิญหน้ากับแรงกดดันของพรสวรรค์แห่งห้วงมิติและห้วงเวลา แม้ว่าทั้งสองจะพยายามดิ้นรนเท่าไรก็ไม่อาจหลุดออกมาได้
และในขณะเดียวกัน ฉู่โม่วถือระฆังจักรพรรดิบูรพาไว้ในมือและเข้ามาใกล้
ตูม! ตูม! ตูม!
เสียงระฆังดึงกึกก้องราวกับเครื่องรางเตือนภัย ทุกครั้งที่มันส่งเสียงออกมา ราชันย์เทวะยุทธ์ทั้งสองก็รู้สึกราวกับว่าร่างกายกำลังจะระเบิด
