ระเบิดกลายเป็นจุดแสงนับไม่ถ้วนราวกับสายฝนที่ปกคลุมจักรวาลกว้างหลายล้านกิโลเมตรราวกับดอกไม้ไฟลูกใหญ่ยักษ์
หลังจากที่เกิดระเบิดแสงอันงดงาม มันก็เงียบสงัดลง
รอยกำปั้นของฉู่โม่วนั้น หลังจากที่ทะลุผ่านสายฟ้าไป มันก็ไม่มีทีท่าว่าจะอ่อนแอลงแม้แต่น้อย ท้ายที่สุดมันก็ปะทะเข้ากับร่างกายของราชันย์เทวะยุทธ์อย่างจัง
ตูม!
ราชันย์เทวะยุทธ์คนนั้นสั่นสะท้านไปทั้งร่าง มีแสงนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาจากรอยแตกร้าวบนร่างกาย พวกเขาต่างก็มีสมบัติคุ้มกันสำหรับราชันย์เทวะยุทธ์อยู่ในครอบครอง แต่ในตอนนี้ เมื่อเผชิญหน้ากับหมัดของฉู่โม่ว พวกเขาต่างก็ถูกขดขยี้เป็นชิ้น ๆ
และแล้ว
กำปั้นนั้นก็ทะลุผ่านท้องของราชันย์เทวะยุทธ์และทิ้งรูลึกเอาไว้
ผ่านรู้นั้น ทุกคนสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่ารอยกำปั้นยังคงลอยออกไปอีกนับกิโลเมตรไม่ถ้วนหลังจากที่ทะลุผ่านท้องของราชันย์เทวะยุทธ์ แล้วจึงระเบิดออก
“เป็นไปได้ยังไงกัน?!”
ราชันย์เทวะยุทธ์จ้องมองท้องของตัวเองด้วยสายตาว่างเปล่าและเหลือเชื่อ
เขาคือราชันย์เทวะยุทธ์ และเขายังผลาญพลังชีวิตของตัวเองด้วย!
เขากระทั่งใช้กระบวนท่าที่แข็งแกร่งที่สุดออกมาแล้ว!
แต่ผู้ปลุกพลังขั้นมหาเทวะยุทธ์คนนี้กลับต้านทานได้ เขากระทั่งถูกศัตรูโจมตีกลับและต่อยทะลุร่างกายไปทันที
เขาคิดไม่ออกเลยสักนิด
อันที่จริง เขาไม่มีแม้แต่โอกาสให้คิดเลยด้วยซ้ำ
ตูม!
ร่างกายของเขาระเบิดออกพร้อมกับปฐมวิญญาณทันที เขากลับกลายเป็นผุย
