อยู่ดี
“องค์จักรพรรดิ!”
“ท่านจักรพรรดิ!”
“ท่านพ่อ!”
เห็นชายผู้นี้ปรากฏตัว เหล่าผู้ปลุกพลังที่อยู่ ณ ที่แห่งนั้นก็พากันทำความเคารพตาม ๆ กัน แม้แต่องค์ชายลำดับหนึ่งที่บาดเจ็บอยู่ก็พยายามจะทำความเคารพแม้จะยากลำบากก็ตาม
“ท่านคือจักรพรรดิแห่งหมัวซานี่เอง”
ฉู่โม่วโค้งให้ จากนั้นก็พูดเสริม “จักรพรรดิแห่งหมัวซาช่างเป็นคนใจกว้างยิ่ง มหาเทวะยุทธ์กลืนกินสวรรค์ผู้นี้เห็นด้วยกับสิ่งที่ท่านว่า แต่การประลองนี้เองก็ได้มอบประสบการณ์ให้ผมบ้างแล้ว ดังนั้นผมจึงจำเป็นต้องหาที่สำหรับฝึกฝนและพัฒนาตนเองมากขึ้นไปอีก มันคงจะไม่สะดวกนักหากจะอยู่ที่นี่เป็นเวลานาน ถ้ายังไงผมคงต้องขอตัวก่อน”
พูดเช่นนั้น เขาก็ทำความเคารพจักรพรรดิหมัวซาอีกครั้งก่อนจะหันหน้าแล้วเดินจากไป
พักหนึ่งเขาก็หายไปจากเบื้องหน้าทุกคน
“องค์จักรพรรดิ มหาเทวะยุทธ์กลืนกินสวรรค์ช่างไร้มารยาทจริง ๆ!”
“ทั้ง ๆ ที่องค์จักรพรรดิกล่าวขออย่างจริงใจ แต่เขากลับปฏิเสธเสียได้!”
เห็นท่าทีของฉู่โม่ว เหล่าขุนนางมากมายต่างก็อดที่จะขมวดคิ้วแล้วพูดไม่ได้
จากสายตาของพวกเขา
ถึงฉู่โม่วจะแข็งแกร่ง แต่เขาก็ไม่ต่างจากชายหนุ่มที่หยิ่งผยองแต่อย่างใด
ในส่วนของจักรพรรดิแห่งราชวงศ์หมัวซา ผู้มีฐานะเป็นมหาเทวะยุทธ์ที่แข็งแกร่ง การที่จักรพรรดิเช่นเขาเอ่ยปากเชิญชวนแล้วแต่อีกฝ่ายกลับปฏิเสธอย่างไม่ไยดี มันถือเป็นสิ่งที่เกินไปมากเหมือนกัน
แต่…
หลังจากได้ยินถ้อยคำนั้น จักรพรรดิแห
