บทที่ 819 สังหารราชันย์เทวะยุทธ์!
ตู้ม!
ระฆังจักรพรรดิบูรพาระเบิดออกเป็นพลังแห่งสวรรค์ไม่มีที่สิ้นสุด แสงศักดิ์สิทธิ์สว่างระยับตาปกคลุมไปทั่วพื้นที่นับล้านกิโลเมตร ยิ่งไปกว่านั้นเสียงระฆังก็ดังกังวานกึกก้อง ราวกับว่าเสียงนี้นำพาซึ่งสารวัตถุก่อตัวเป็นคลื่นสีทองกระจายวงเป็นระลอก ๆ
ไม่ว่าจะไปที่ไหน ทุกสิ่งอย่างก็จะถูกทำลาย
พลังที่น่ากลัวนี้ทำให้เหล่าผู้ปลุกพลังครึ่งก้าวสู่ขั้นราชันย์เทวะยุทธ์ทั้งสี่ และราชันย์เทวะยุทธ์อีกคนหนึ่งสลายไปในทันที
“นั่นอะไรน่ะ?”
ด้วยภาพที่น่ากลัว มันทำให้สีหน้าของหลาย ๆ คนที่ได้เห็นถึงกับเปลี่ยนไป
แต่ก่อนที่พวกเขาจะได้สติ
“บ้าน่า!?”
ทะเลเพลิงที่ไร้เขตแดนสิ้นสุดก็ได้โถมขึ้นมากแผดเผาสวรรค์และโลก จากนั้นอีกาสีทองสามขาก็ทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้า ด้วยร่างกายที่ปกคลุมด้วยเปลวเพลิงสีทองอร่าม ดูสว่างไสวน่าเกรงขาม มันเปล่งปลั่งความน่ากลัวราวกับอสูรตนนี้จะเผาผลาญโลกทั้งใบก็มิปาน
“ไม่ดีแน่!”
ทันทีที่เห็นอีกาสามขาตัวนั้น ราชันเทวะยุทธ์ก็อุทานออกมา
ถึงแม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าสิ่งนี้คืออะไร แต่กลิ่นอายของเปลวเพลิงสีทองที่ห่อหุ้มร่างของมันไว้ควบคู่ไปกับพลังที่เหมือนจะทำลายโลกได้ ขนาดราชันย์เทวะยุทธ์ยังแหลกสลายไปในพริบตา ดังนั้นสิ่งนี้ไม่ใช่อะไรที่เมินเฉยได้แน่
ตอนนั้น…
ความกลัวกัดกินหัวใจของเขา หนังศรีษะมันบีบตึงไปหมด และตัวเขาก็มีความคิดที่อยากจะวิ่งหนีผุดขึ้นมาด้วย
แต่…
“หากหนีใ
