ความทรงจำนั่นน่ะเหรอ?’
ฉู่โม่วขมวดคิ้วพลางลอบคิด
เขาค้นพบว่ายิ่งเดินทางไป หมอกเบื้องหลังตำนานก็ยิ่งเพิ่มพูนมากขึ้นเรื่อย ๆ
ทุกครั้งที่เขารู้สึกว่ากำลังจะค้นพบเงื่อนงำบางอย่าง เขาก็พบว่ามีหมอกหนากว่าเดิมเข้าบดบังดวงตาของเขา ทำให้เขามองเห็นได้ไม่ชัดเจน
แต่ทุกครั้งที่เขาคิดยอมแพ้ เขากลับค้นพบร่องรอยที่เกี่ยวข้องกับตำนาน
ราวกับว่ามีสิ่งมีชีวิตบางอย่างอยู่ในความมืดซึ่งกำลังผลักดันให้เขาสำรวจ
ความรู้สึกแบบนี้ทำให้ฉู่โม่วอึดอัดมาก
‘สิ่งที่แน่นอนในตอนนี้คือมีความลับที่น่าประหลาดใจอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้!’
‘แต่ตอนนี้ มันเกินกว่าที่ฉันจะสำรวจต่อไปได้!’
‘ช่างเถอะ!’
‘ทำตามแผนเดิม มาพัฒนาความแข็งแกร่งกันก่อน!’
คิดได้อย่างนั้น
ฉู่โม่วก็ปัดเป่าความคิดยุ่งเหยิงในใจของเขาทิ้ง และหันเหสายตาไปยังสิ่งรอบข้าง
ที่ควรค่าแก่การกล่าวถึงคือ
เมื่อร่างของจักรพรรดิแห่งสวรรค์สลายไป โองการไม่ได้หายไปด้วย เพียงแต่รัศมีอันทรงพลังบนตัวมันก็อ่อนลงมาก ราวกับว่ามีบางอย่างได้หายไป แต่มันก็ยังเบ่งบานด้วยแสงแห่งเทพที่เจิดจรัสและลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ
‘นี่คือโองการของจักรพรรดิแห่งสวรรค์ แม้ว่ารอยประทับของจักรพรรดิแห่งสวรรค์จะหายไปแล้ว แต่ก็ยังเป็นของหายาก หากเราเก็บมันไว้ มันอาจมีประโยชน์ในอนาคต!’
คิดแบบนี้ ฉู่โม่วก็นำพระราชโองการเก็บไว้ในมิติพกพาทันที
ชายหนุ่มมองไปรอบ ๆ อีกครั้ง และหลังจากยืนยันว่าไม่มีสมบัติอื่นใดที่ควรค
