ที เปลวเพลิงพวยพุ่งไปในห้วงอากาศและตรงเข้าไปหาเงาสีดำ
เปลวเพลิงนี้คือเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์ที่ฉู่โม่วได้รับมาจากเพลิงพิสุทธิ์ทิศใต้ เปลวเพลิงสีทองแห่งดวงอาทิตย์ และพื้นฐานอีกมากมายในตอนที่เข้าสู่ขั้นเทวะยุทธ์ มันเต็มไปด้วยพลังลึกลับอันไร้ที่เปรียบ
ในตอนนี้ ภายใต้เปลวเพลิงพลุ่งพล่าน มันดูราวกับว่าทุกสรรพสิ่งกำลังจะถูกเผาผลาญ
แม้แต่ห้วงมิติก็ต้องสั่นสะท้านภายใต้เปลวเพลิง
และแม้ว่าเงาสีดำนี้จะทรงพลังถึงขีดสุด มันก็ต้องสูญเสียความเยือกเย็นไปเพราะเพลิงเทวะบรรพกาลนี้ ราวกับว่ามันกำลังเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจและกำลังจะลุกเป็นไฟ
ในพริบตาเดียว
มันก็ถูกเผาไหม้เป็นเถ้าถ่านและไม่อาจฟื้นคืนชีพได้อีก
“เฮ้อ…”
เมื่อเห็นภาพนี้ ฉู่โม่วก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก
เดิมที เขาคิดว่าสิ่งมีชีวิตธาตุมืดนี้จะไร้เทียมทาน แต่โชคยังดีที่เพลิงเทวะบรรพกาลของเขายังกำราบมันได้สำเร็จ
หลังจากที่สังหารมัน
รัศมีเย็นยะเยือกที่ฉู่โม่วสัมผัสได้ก่อนหน้านี้ก็จางหายไป
หลังจากนั้น เขาจึงเริ่มเก็บหยกปฐมกาลทั้งหลายโดยรอบ
มีหยกปฐมกาลปริมาณมหาศาลอยู่ที่นี่และจะปล่อยให้สูญเปล่าไปไม่ได้ เขาเก็บมันเข้าไปในโลกบนฝ่ามือตลอดทางเพื่อบำรุงต้นซากุระสวรรค์ ยิ่งต้นซากุระสวรรค์เติบโตขึ้นมากเท่าไร อณูแห่งชีวิตที่มันผลิตได้ก็จะเพิ่มมากขึ้น
แต่เดิม อณูแห่งชีวิตในโลกบนฝ่ามือของฉู่โม่วนั้นแข็งแกร่งมาก แต่เมื่อต้นซากุระสวรรค์ถูกปลูกลงไป อณูแห่งชี
